Κυριακάτικο ξελόγιασμα του εκκλησιάσματος

Μια μικρή έκπληξη περίμενε το χριστεπώνυμο πλήθος στα γνωστά σημεία διανομής cult Ε/Φ παραθρησκευτικής λογοτεχνίας (δίπλα σε παγκάρια, έξω από εκκλησίες κλπ), αφού σύντροφοι είχαν φροντίσει από πουρνό-πουρνό να αντικαταστήσουν με προσοχή κάποια από τα συνηθισμένα φυλλάδια του στύλ “5+1 συμβουλές του πατρός Ανάργυρου για να πας στον παράδεισο” με ένα φυλλαδιάκι με τίτλο “ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ;” και κατακλείδα “μήπως είναι ώρα να οριμάσεις;”(sic) με μια συντομότατη (2 παραγράφους) πλην περιεκτική ματιά στην χριστιανική πίστη. Το γεγονός ότι η αποστολή ήρθε σε πέρας με μηδενικές απώλειες, οφείλεται μοναχά στις κινήσεις κομμάντο των συντρόφων, μιας και το ευσεβές πλήθος του εκκλησιάσματος είναι γνωστό για την ευκολία με την οποία μετατρέπεται συχνά-πυκνά σε όχλο διψασμένο για ένα καλό παλιομοδίτικο λυντσάρισμα.

Με την ευκαιρία, και δυο λόγια για τη θρησκεία. Συνηθίζεται ή μάλλον συνηθιζόταν τους τελευταίους 2 αιώνες, από την λεγόμενη προοδευτική διανόηση, να λέγεται ότι με την ανάπτυξη των τεχνικών μέσων και την ακόλουθη πνευματική πρόοδο που υποτίθεται ότι συνεπάγεται η ανάπτυξη αυτή, ιδεολογήματα όπως αυτά της θρησκείας ή του εθνικισμού θα τείνουν να εκλείψουν, μιας και θα αποτελούν περιττούς αρχαϊσμούς που δε θα ανταποκρίνονται πλέον στην εξ-ορθολογικευμένη τεχνοκρατική κοινωνική οργάνωση. Θα απορριφθεί λοιπόν όπως κάποιος παρατά ένα ψέμμα απ’ τη στιγμή που έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια.

Ωστόσο, μάλλον η θρησκεία ποτέ δεν αποτέλεσε αντικείμενο μαζικής πίστης γι αυτό που ήταν, γι αυτό που πρέσβευε. Αντίθετα, αυτό που αποτέλεσε μέσα στον κόσμο της εκμετάλλευσης ήταν το αναγκαίο συμπλήρωμα της εκμετάλλευσης αυτής. Χωρίς το καρότο του άλλου κόσμου (όχι εκείνου που είναι εφικτού, αυτό είναι άλλη ιστορία), ή την έννοια της αμαρτίας να βαραίνει τους ώμους, το μαστίγιο της εργασίας δε θα χτυπούσε τόσο ανεπιφύλακτα στις πλάτες των εκμεταλλευομένων… Έτσι, καθώς ο ψυχαναλυτής φαίνεται να αντικαθιστά σιγά σιγά τον εξομολογητή, η πίστη στην επιστήμη (ιατρική, βιολογία, ψυχο-κοινωνιολογία) να παίρνει τη θέση της παλιάς θρησκευτικής πίστης, και γενικά η θρησκευτική αποβλάκωση να αντικαταθίσταται από μια new age πνευματικότητα (ζώδια, φενγκ-σούι, θετική ενέργεια, μεταφυσική, προσωπική πίστη κλπ) εξίσου βλακώδη βέβαια, η θρησκεία, δεν εξαφανίζεται μπρος στην νέα θρησκευτικότητα, αλλά αντίθετα προσαρμόζεται, συμβιώνει μαζί της, οι ρίζες της είναι βαθιές στον κόσμο της εκμετάλλευσης και δεν εξαλείφονται παρά μαζί του… Εξάλλου, βάση της δεν είναι παρά μια ουράνια (φανταστική) προβολή της επίγειας (πραγματικής) ιεραρχίας. Περισσότερα κάποια άλλη στιγμή.

Στις επόμενες μέρες θα προστεθεί και το κείμενο του φυλλαδίου.

20 Οκτώβρη: και ιδού!