Tag Archives: Αραβικές εξεγέρσεις - Page 2

Η αναταραχή στον αραβικό κόσμο, Γενάρης-Φλεβάρης 2011

Εστίες ταραχών και τόποι όπου εκδηλώθηκαν διαδηλώσεις ή άλλα συμβάντα επιρρεασμένα απ’ την εξέγερση

Ένα χρονολόγιο των εξεγέρσεων στον “αραβικό κόσμο”, οσοδήποτε αναλυτικό, δεν είναι δυνατόν να καλύπτει την πορεία των ανατρεπτικών γεγονότων και κάθε όψη τους, ωστόσο μια τέτοια καταγραφή ενέχει τη φιλοδοξία ενός βασικού εργαλείου, χρήσιμου για την ανάλυση της τρέχουσας φάσης.

Το παρόν βασίστηκε στο blog σύγχρονης ανθρωπολογίας του Alain Bertho και στο Le Jura Libertaire. Περισσότερες πληροφορίες στα ελληνικά μπορούν να βρεθούν στα “Διεθνή Νέα” του αθηναϊκού indymedia, στο L’ Enfant de la Haute Mer και στο ContraInfo. Επίσης, στα αγγλικά, στο Occupied London (http://www.occupiedlondon.org/cairo/).

Τυχόν διορθώσεις και περισσότερες πληροφορίες θα προστεθούν τις επόμενες μέρες, με επισήμανση της ημερομηνίας τελευταίας ενημέρωσης στην αρχή της δημοσίευσης.

~

“Φαίνεται πως η εξέγερση έπρεπε να διαθέτει μια γερή βάση, απρόσβλητη όχι μόνο απ’ τις επιθέσεις, αλλά κυρίως απ’ τον φόβο των επιθέσεων” – T. E. Lawrence

20/2

Λιβύη: “Εκτός ελέγχου” η κατάσταση στη Βεγγάζη, πάνω από 200 νεκροί από πυρά των δυνάμεων ασφαλείας. Σαμποτάζ και σε πετρελαιοπηγές και συμπλοκές εργατών με φύλακες, ένα κτίριο παραδίδεται στις φλόγες.

Αίγυπτος: Τέλος της απεργίας στην Misr Filature, την πιο μεγάλη βιομηχανία της χώρας, μετά από αύξηση 25% των μισθών. Επαναλειτουργία των τραπεζών σ’ όλη τη χώρα, με απώλειες ύψους 17%. Οι τράπεζες και κρατικές υπηρεσίες και ταμεία είχαν κλείσει από το καθεστώς ήδη από τις πρώτες μέρες της εξέγερσης, ώς μέσο τρομοκράτησης του πληθυσμού, μέτρο που άσκησε ιδιαίτερη οικονομική πίεση σε μεγάλο μέρος του κόσμου της εξέγερσης που παράλληλα απεργούσε και βρισκόταν όλη μέρα στους δρόμους. Αν κι ο κόσμος της εξέγερσης δεν ήταν αμειγώς εργατικός, κι όπου ήταν (Σουέζ, Mahalla, Kafr el-Dawwar, Ισμαηλία κλπ), εμφανιζόταν περισσότερο ως “διαδηλωτές”, παρά ως “εργάτες”. Ωστόσο, η αλλαγή συσχετισμών που επέβαλε η εξέγερση, μεταφράστηκε μεταξύ άλλων και σε έκρηξη των εργατικών αγώνων και διεκδικήσεων σ’ όλη τη χώρα. Εντωμεταξύ, το κράτος κινητοποιεί τον μηχανισμό καθαριότητας για να σβήσει απ’ τους τοίχους (και την κοινωνική μνήμη) τα εκατοντάδες γκραφίτι της εξέγερσης. Πάνω από 365 οι νεκροί, τουλάχιστον 1.000 αγνοούμενοι.

Κίνα: συλλήψεις ακτιβιστών που οργάνωναν πορείες αλληλεγγύης στις αραβικές εξεγέρσεις, και προειδοποιήσεις εναντίον όσων σκέφτονται να διαδηλώσουν.

19/2

Αλγερία: Συγκρούσεις στο Αλγέρι μεταξύ διαδηλωτών και υποστηρικτών του προέδρου Bouteflika, κι απώθηση των διαδηλωτών από δυνάμεις της αστυνομίας προς τη συνοικία Belcourt. Κάποιοι κάτοικοι πετούν πέτρες και διώχνουν τους διαδηλωτές, ενθαρρυμένοι απ’ την ανοχή της αστυνομίας, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του προέδρου και του πρωθυπουργού.Πάνω από 1.000 συλλήψεις στο Αλγέρι, τις τελευταίες μέρες.

Λιβύη: Άγριες διαδηλώσεις στη Βεγγάζη. Χρήση πραγματικών πυρών απ’ την αστυνομία. Τουλάχιστον 20 νεκροί στην Al-Beydha. Η Βεγγάζη αποτελεί πραγματικό προπύργιο της εξέγερσης, όπως το Sidi Bouzid στην Τυνησία, το Σουέζ στο ξεκίνημα της αιγυπτιακής εξέγερσης κλπ. Το καθεστώς Καντάφι παραληρεί για “πράκτορες ξένων εθνικοτήτων -τυνησιακών, αιγυπτιακών-σουδανικών-συριακών-παλαιστηνιακών και τουρκικών- επιφορτισμένων να σαμποτάρουν τη σταθερότητα της Λιβύης, υποκινώντας σε πράξεις λεηλασίας, σαμποτάζ κι εμπρησμών τραπεζών, δικαστηρίων, φυλακών, αστυνομικών τμημάτων, στρατώνων και νοσοκομείων”. Στρατιωτικό απόσπασμα φτάνει στη Βεγγάζη μόνο και μόνο για να συνοδεύσει τον γιό του Καντάφι που κρύβεται σε καταφύγιο.
Βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2011/02/19/affrontements-a-benghazi-et-al-bayda-fevrier-2011-videos/

Μπαχρέιν: συνεχίζεται η αναταραχή στο μικρό σιιτικής πλειοψηφίας και σουνίτικης μοναρχίας βασίλειο, που χρησιμεύει ως ναύσταθμος του πέμπτου αμερικανικού στόλου. Απόσυρση των τεθωρακισμένων του στρατού.

Αλγερία: Απόπειρες διαδήλωσης εκατοντάδων ανθρώπων καταστέλλονται εν τη γεννέσει. Επαναλαμβάνονται συχνά με επιτυχία μέθοδοι που είδαμε στα γαλλικά προάστεια: επιλογή της χωροταξίας της σύγκρουσης απ’ τους ίδιους τους εξεγερμένους, με ενέδρες που μετατρέπουν τα φτωχά προάστια και τις παραγκουπόλεις σε προνομιακό πεδίο μάχης με την αστυνομία.

Μαυριτανία: Διαδηλώσεις ενάντια στη λειψυδρία και την ακρίβεια στη Vassala (νοτιοανατολικά).

Τζιμπουτί: ένας διαδηλωτής κι ένας αστυνομικός νεκροί σε συγκρούσεις μετά από αντικυβερνητική διαδήλωση που κάλεσε η αντιπολίτευση, τρεις ηγέτες της οποία συνελήφθησαν τις προηγούμενες μέρες.

18/2

Μαρόκο: Άγριες διαδηλώσεις στα βόρεια ενάντια στην ακρίβεια στην ηλεκτροδότηση και στο νερό, επίθεση στο αστυνομικό τμήμα και σε γραφεία γαλλικών επιχειρήσεων στο Tanger.

Λιβύη: Οι αρχές μπλοκάρουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο, σ’ ολόκληρη τη χώρα. Η ομάδα για μια “Μέρα της Οργής” αριθμούσε πάνω από 10.000 φίλους, σε σύνολο 300.000 χρηστών του ίντερνετ στη Λιβύη.

Τυνησία: Από μια απλή διαμάχη μεταξύ κατοίκων της Sned και της Alim, αναπτύσσονται ταραχές που γρήγορα ξεσπούν σε εμπορικά καταστήματα και αυτοκίνητα στη Sned κι εναντίον αστυνομικών.

Μπαχρέιν: Ο στρατός ανοίγει πυρ κατά των συγκεντρωμένων στην κεντρική πλατεία Μαργαριταριού της Μανάμα τραυματίζοντας 26 άτομα. Κυριαρχούν συνθήματα για πτώτη της μοναρχίας, κι επίσης αδελφοσύνης σιιτών και σουνιτών.

Αίγυπτος: συγκέντρωση χιλιάδων στην πλατεία Ταχρίρ, για να γιορταστεί η φυγή του Μουμπάρακ, ενός απ’ τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου (με 70 εκ δολλάρια προσωπική περιουσία) και συντρόφου του Μπεν Αλή, Νετανιάχου, Παπανδρέου και άλλων στη Σοσιαλιστική Διεθνή, και προκειμένου να ασκηθεί πίεση στον στρατό για απελευθέρωση των συλληφθέντων.

17/2

Λιβύη: Ημέρα της Οργής και ταραχές σε έξι τουλάχιστον πόλεις (Τρίπολη, Βεγγάζη, Ajdabia, Zentan, Darna, Chabi), με 13 νεκρούς (σύμφωνα με το καθεστώς. Δεν υπάρχουν ανεξάρτητες πηγές), μετά από κάλεσμα για μια Ημέρα της Οργής, εμπνευσμένης απ’ τις αντίστοιχες σε Τυνησία και Αίγυπτο. Εκατοντάδες καθεστωτικοί συγκεντρώνονται στα σημεία των διαδηλώσεων πριν τους διαδηλωτές και προκαλούν συγκρούσεις. Κυκλοφόρησε μάλιστα κι ένα κάλεσμα-πρόκληση των υποστηριχτών του Καντάφι, μέσω κινητών τηλεφώνων, πριν τις συγκεντρώσεις: “Κάθε νέος Λίβυος που έχει το θράσσος να περάσει τις τέσσερις κόκκινες γραμμές, ας έρθει να τα βάλει με μας στους δρόμους της αγαπημένης μας πατρίδας”. Οι τέσσερις κόκκινες γραμμές αναφέρονται σ’ έναν λόγο του Σαϊφ ελ-Ισλάμ, γιού του Καντάφι, που περιέγραψε τα θεμέλια της πατρίδας του ως τον Ισλαμικό Νόμο, το Κοράνι, τα σώματα ασφαλείας και τον πατέρα του. Στην Beydha οι διαδηλωτές είναι ισχυρότεροι, παραδίδουν στις φλόγες ένα όχημα της αστυνομίας. Τραγουδούν “η Μπεϊντά δε φοβάται τίποτα, ο Καντάφι να την φοβάται”. Βίντεο: http://translate.googleusercontent.com/translate_c?hl=el&ie=UTF-8&sl=fr&tl=el&u=http://juralibertaire.over-blog.com/article-jour-de-colere-reprime-dans-le-sang-en-libye-17-fevrier-67436662.html&prev=_t&rurl=translate.google.com&usg=ALkJrhhVuVfYduUanabXLoSqUjxelfpq5Q
Διαδραστικός χάρτης: http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF8&hl=en&msa=0&msid=215454646984933465708.00049c59184ae1136341a

Ιράκ: Ταραχές σε Κιρκούκ, Μπάσρα, Σουλεϊμανία και Κουτ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, πρόκειται απλά για άοπλους -ή έστω με καμμιά πέτρα- διαδηλωτές που φωνάζουν συνθήματα για καλύτερες υπηρεσίες, ηλεκτρισμό, ύδρευση, και πυροβολούνται στο ψαχνό από κάποια απ’ τις διάφορες ιδιωτικές εταιρίες ασφαλείας που λυμαίνονται την περιοχή. Στην Σουλεϊμανία, οι διαδηλωτές επετέθηκαν στα γραφεία του Πατριωτικού Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν. Οι φρουροί άνοιξαν πυρ. Στο Κουτ, πόλη 850.000, πάνω από 1.000 άνθρωποι διαδήλωσαν ζητώντας την απελευθέρωση 45 συμπολιτών τους που βρίσκονται προφυλακισμένοι μετά από συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας την προηγούμενη μέρα, οπότε είχαν πυρποληθεί τα τοπικά κυβερνητικά γραφεία και η κατοικία του τοπικού διοικητή μετά την υπεξαίρεση χρημάτων που προορίζονταν για την ηλεκτροδότηση της περιοχής, απαιτώντας την παραίτησή του. Οι δυνάμεις ασφαλείας είχαν ανοίξει ξανά πυρ, σκοτώνοντας τρεις ανθρώπους και τραυματίζοντας τουλάχιστον 27. “Θα μείνουμε στους δρόμους μέχρι να φύγει ο διοικητής” λέει ο Mahdi al-Yasiry, ένας 37χρονος άνεργος μηχανικός “τα πάντα εδώ είναι άσχημα. Ούτε χορτάρι δεν έχει, ούτε ηλεκτρισμό, ούτε δουλειές, τίποτα”.

Αίγυπτος: επιστρέφουν στη δουλειά οι 24.000 εργαζόμενοι της Mahalla, που βρίσκονταν σε απεργία επ’ αόριστον. Συνεχίζονται πολλές απεργίες στις εργατουπόλεις Σουέζ και Kafr el-Dawwar.

16/2

Ιράν: Συγκρούσεις στην Τεχεράνη, μετά τη κηδεία του νεκρού διαδηλωτή της 14/2. Το καθεστώς οργανώνει αντιδιαδήλωση, καλώντας τον κόσμο να εκφράσει το “μίσος” του για την αντιπολίτευση.

Αίγυπτος: Οργισμένοι απεργοί επιτίθενται στο υπουργείο γεωργίας, συμπλοκές με τις στρατιωτικές δυνάμεις. Γενική απεργία κι έκρηξη των εργατικών διεκδικήσεων (150 ευρώ κατώτατος μισθός σε πολλούς κλάδους, καταβολή υπερωριών, αποχώρηση ευνοουμένων του Μουμπάρακ από κρατικές βιομηχανίες και υπουργεία κλπ).

Λιβύη: ελεύθεροι σκοπευτές σκοτώνουν τρεις ανθρώπους στην Al Beida, μαρτυρίες για πυροβολισμούς από ελικόπτερα. 13 οι νεκροί τελικά. Ταραχές στη Βεγγάζη. Μεταφορά “Φρουρών της Επανάστασης” με οπλισμό στην Al Beida και μαρτυρίες για “ανθρωποσφαγή”.

15/12

Λιβύη: 10 αστυνομικοί και 3 “σαμποτέρ” τραυματίες, σύμφωνα με τον τύπο της Λιβύης σε ταραχές στη Βεγγάζη, μετά τη σύλληψη ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο έργο της αστυνομίας συμπαρίστανται και καθεστωτικοί “οπαδοί του Καντάφι”, ενώ την επόμενη μέρα οργανώνονται απ’ το καθεστώς συγκεντρώσεις υπέρ του, τις οποίες προβάλλει η κρατική τηλεόραση. Οι 3 στασιαστές πεθαίνουν. Το καθεστώς του Μουαμμάρ Καντάφι μετράει 41 χρόνια στην εξουσία.

Αλγερία: Ταραχές στην κοινότητα Chorfa (Bouira), μετά τον άγριο ξυλοδαρμό τριών παιδιών από όργανα της εθνικής χωροφυλακής (το ένα οδηγήθηκε στο νοσοκομείο σε κώμα, μετά από ξυλοδαρμό από μπάτσους επειδή άναψε τσιγάρο στα κρατητήρια). Οι κάτοικοι κάλεσαν έκτακτη συνέλευση στην οποία ανταποκρίθηκαν δεκάδες άνθρωποι και βάδισαν προς το τοπικό τμήμα. Σύμφωνα με τους κατοίκους ήταν μόνο ένα περιστατικό απ’ τα δεκάδες, αστυνομικής βίας και προκλήσεων.

Μπαχρέιν: Ημέρα της οργής στην πρωτεύουσα Μανάμα του νησιωτικού κρατιδίου στον αραβικό κόλπο. Ένας νεκρός και 25 τραυματίες μετά από επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας του καθεστώτος. Μικρές συγκεντρώσεις καταστέλλονται βίαια απ’ την αστυνομία στα προάστια.

Αίγυπτος: εργατικές διαδηλώσεις, καθηστικές διαμαρτυρίες και καταλήψεις σ’ ολόκληρη τη χώρα (κυρίως μεταφορές, υγεία, υφαντουργία, εκπαίδευση, βαριά βιομηχανία, υπηρεσίες), σφήνα και μια συγκέντρωση 300αριά μπάτσων στο υπουργείο εσωτερικών: “αδυνατούμε να ξαναγυρίσουμε στη δουλειά μας όσο ο κόσμος μας μισεί” γράφει μια πικέτα. Όπως και στο Sidi Bouzid μετά το φευγιό του Μπεν Αλή, κι εδώ η αστυνομία προσπαθεί να οργανώσει διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα την αποποίηση κάθε ευθύνης εκ μέρους της για την καταστολή (διαταγές εκτελούσε), την απόδοση της κακής εικόνας της σε παρεξηγήσεις που υπερέβαλλαν τα ΜΜΕ, και την οικειοποίηση συνθημάτων και χώρων των εξεγερμένων. Στο μεταξύ το υπουργείο εσωτερικών ανακοινώνει πως κατά τις ταραχές έξι αξιωματικοί, έντεκα αστυνομικοί και δεκαπέντε βοηθοί έχασαν τη ζωή τους, ενώ 342, 167 και 570 αντίστοιχα τραυματίστηκαν. 99 αστυνομικά τμήματα πυρπολήθηκαν, έξι φυλακές και αμέτρητα αστυνομικά οχήματα.

14/2

Αλγερία: Αιφνίδιες συγκρούσεις στο Akbou μεταξύ νεολαίων και αστυνομίας. Το ίδιο απόγευμα ξανά στο Akbou, συγκρούσεις ξέσπασαν όταν η αστυνομία επιτέθηκε σε καταλήψεις αδιάθετων “εργατικών κατοικιών”.

Ιράν: Αντικυβερνητική διαδήλωση σε αλληλεγγύη με της εξεγέρσεις σε Αίγυπτο και Τυνησία καταστέλλεται βίαια. Ένας νεκρός διαδηλωτής. Ακολουθούν συγκρούσεις με την αστυνομία.

Αίγυπτος: Άγρια διαδήλωση εκατοντάδων εργατών ενάντια στην κρατικά ελεγχόμενη Γενική Συνομοσπονδία Αιγυπτίων Εργαζομένων, εμποδίζεται απ’ τη στρατιωτική αστυνομία λίγο πριν τα γραφεία της ΓΣΑΕ, ενώ συλλαμβάνεται κι ένα στέλεχός της για να εξευμενιστεί το πλήθος. Άγριες απεργίες σε διαφορετικούς τομείς της οικονομίας (χαλουβουργία, υφαντουργία, ΜΜΕ, πετρελαιοβιομηχανία, τράπεζες και δημόσιο), με κύριο αίτημα την αύξηση στους μισθούς. Ενδεικτικά, οι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν γύρω στα 40 ευρώ τον μήνα, όταν ένα κιλό κρέας έχει φτάσει να πουλιέται 9 ευρώ! Ο στρατός ζητά την ανάκληση όλων των απεργιών και την επιστροφή στην ομαλότητα. Σε μια χώρα που το 40% του πληθυσμού ζει με λιγότερο από 2 δολλάρια την ημέρα, η πλειοψηφία του κόσμου της εξέγερσης ήδη έχει φτάσει οικονομικά στα όριά της.

13/2

Αλγερία: Ταραχές στις παραγκουπόλεις του Oued Ouchayeh, μετά από αστυνομικές επιχειρήσεις εκκένωσεις κατειλημένων “εργατικών κατοικιών” που είχαν μείνει αδιάθετες και διάλυσης παραπηγμάτων. Η εξέγερση γενικεύεται στις παραγκουπόλεις του Αλγεριού. Ταραχές και στην Annaba, όπου 3.000 νέοι άνεργοι πολιόρκησαν επί ώρες τα γραφεία του αλγερινού ΟΑΕΔ, μετά την εξαγγελία 7.000 νέων θέσεων εργασίας στην περιοχή που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Συγκρούσεις στην κωμόπολη Tadmaït (Tizi Ouzou) κατά την νύχτα, όπου οργισμένοι νέοι φωνάζοντας αντικυβερνητικά συνθήματα επιτέθηκαν σε αστυνομικούς με πέτρες και μολότωφ. Οι συγκρούσεις κράτησαν ως το πρωί, όπου και οι εξεγερμένοι διαλύθηκαν, υπό συνεχή ρίψη δακρυγόνων απ’ την μεριά της αστυνομίας.

Αίγυπτος: λυντσάρισμα του διευθυντή της κρατικής τηλεόρασης, σώζεται την τελευταία στιγμή χάρη στον στρατό. Εκκένωση της Ταχρίρ απ’ τους διαδηλωτές, κι απόδοσή της στην κυκλοφορία απ’ τον στρατό. Μαζική καθαριότητα στην πλατεία Ταχρίρ από διαδηλωτές: “Το σπίτι σας, μπορείτε να το καθαρίσετε, σωστά; Ε λοιπόν, η Αίγυπτος είναι το σπίτι μας” δηλώνει στο reuters ο Abdelrahman Atta, πατέρας έξι κορών στην εξέγερση.

12/2

Αλγερία: Συγκρούσεις στην Naciria, μετά από διαδηλώσεις νέων ανέργων που καταστέλλονται απ’ την αστυνομία. Γίνεται επίθεση με πέτρες και μολότωφ στο αστυνομικό τμήμα της πόλης. Το ίδιο σκηνικό στο Bordj-Menaiel. Στην Αλγερία, ο αριθμός των εξεγερμένων είναι παντού σχετικά μικρός, 5-10.000 άνθρωποι ανά διαδήλωση. Στο Αλγέρι (πλατεία πρωτομαγιάς) και στο Οράν, η αστυνομία καταλαμβάνει τις πλατείες πριν τους διαδηλωτές και συλλαμβάνει όσους προσέρχονται. Σύμφωνα με αναφορές στο twitter, η αστυνομία παντού συλλαμβάνει κατά προτεραιότητα γυναίκες. Το κράτος κινητοποίησε 25.000 ένστολους και 5.000 μπάτσους με πολιτικά.

Αίγυπτος: Αποχώρηση του Μουμπάρακ. Πανηγυρισμοί και λαϊκή γιορτή στην πλατεία Ταχρίρ. Μαζικές απεργίες στο Σουέζ και στο Δέλτα του Νείλου. Ο στρατός αναλαμβάνει τη διοίκηση της χώρας, ζητώντας απ’ τον κόσμο να επιστρέψει στα σπίτια και στις εργασίες του και να μπει ένα τέλος στις απεργίες. Πανεπιστημιακοί σχηματίζουν εικοσαμελή επιτροπή για να συνδιαλλεχθεί με το ανώτατο συμβούλιο των ενόπλων δυνάμεων για την μεταβατική φάση, και ζητά απ’ τους διαδηλωτές να αποχωρήσουν απ’ την Ταχρίρ. Χιλιάδες κόσμου παραμένουν στην πλατεία, καχύποπτοι προς τις εγγυήσεις του στρατού, ενώ αρκετοί είναι και αυτοί που δε συμμετείχαν στις ταραχές αλλά τώρα έρχονται να αποτίσουν φόρο τιμής στους νεκρούς και να βρουν συγγενείς και φίλους τους. Εξέγερση στις φυλακές του Marg στο Κάιρο, πάνω από 600 κρατούμενοι καταφέρνουν να δραπετεύσουν.

11/2

Αίγυπτος: Άγριες διαδηλώσεις στο Σινά: Τουλάχιστον 1000 διαδηλώνουν άνθρωποι στη Ράφα, ανταλλαγή πυροβολισμών μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών. Ένας νεκρός διαδηλωτής. Η διαδήλωση κατευθύνεται προς το αστυνομικό τμήμα που πυρπολείται με μολότωφ. Στο El Arish, εκατοντάδες άνθρωποι επιτίθενται στο αστυνομικό σμήμα με μολότωφ, προσπαθώντας να απελευθερώσουν συλληφθέντες του καθεστώτος Μουμπάρακ. 3 αστυνομικοί νεκροί, αλλά και τουλάχιστον 10 διαδηλωτές και 43 τραυματίες. Στο El Arish, η αστυνομία αντικαθίσταται από ένοπλες πολιτοφυλακές κατοίκων, καθώς οι μπάτσοι εγκαταλείπουν την περιοχή. Ανακοινώνεται η αποχώρηση του Μουμπάρακ απ’ την προεδρία, απ’ τον αντιπρόεδρο Ομάρ Σουλεϊμάν. Μετά από λίγο γίνεται αντιληπτή και η εξαφάνιση των ασφαλιτών και των παρακρατικών της Μπαλταγκία απ’ τους δρόμους, και οι διαδηλωτές καταλαμβάνουν πολλά κυβερνητικά κτίρια, κυρίως στο Σουέζ. Εξαπλώνονται οι απεργίες στην υφαντουργία, τις πετρελαϊκές, το γκάζι, την μεταλλουργία, τη διώρυγα του Σουέζ και τις συναφείς δραστηριότητες, τους σιδηροδρόμους, τα αεροδρόμια, τα ταχυδρομεία, στο εμπόριο, τον ηλεκτρισμό, τις τηλεπικοινωνίες και το δημόσιο. Εκκενώνονται οι έδρες πολυεθνικών στο “Smart Village”, την μικρή Silicon Valley προς την Αλεξάνδρεια (Vodafone, IBM κα). Οι υφαντουργοί της Mahalla (26.000 εργάτες) σε πολιτική απεργία ως ένδειξη αλληλεγγύης στους διαδηλωτές της Ταχρίρ. Η εργατούπολη Mahalla στο Δέλτα του Νείλου έχει μια σχετική παράδοση εργατικών αγώνων και συνείδησης, καθώς η μαχητική απεργία του 2006 έδρασε σαν πυροκροτητής για διάσπαρτες απεργίες και κινητοποιήσεις τα επόμενα χρόνια.

Αλγερία: Ταραχές στο Akbou. Εκατοντάδες νέοι με πέτρες παίρνουν στο κυνήγι διμοιρίες Αλγερινών ΜΑΤ. Ευρεία χρήση δακρυγόνων. Η κυβέρνηση αναβάλλει όλα τα δρομολόγια προς το Αλγέρι, από φόβο οργισμένων διαδηλώσεων.

10/2

Τυνησία: αυτοπυρπόληση μιας Τυνήσιας ο σύζυγός της οποίας αδυνατούσε να καταβάλει τα έξοδα για εγχείριση καρκίνου απ’ το ταμείο του.

Ισπανία: οι λεωφοριοδηγοί της Βαρκελώνης (CGT) σε πολιτική απεργία αλληλεγγύης στους συναδέλφους τους και τους εργάτες του Καίρου.

Αίγυπτος: Γενική απεργία σε πολλούς τομείς της οικονομίας (μεταφορές, υπηρεσίες, εμπόριο κλπ). Συγκρούσεις στη Kharga μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών με πέντε νεκρούς διαδηλωτές. Επίθεση και καταστροφή της αστυνομικής διεύθυνσης του Πορτ-Σάιδ.

9/2

Αίγυπτος: Απεργίες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις με τραυματίες στο Σουέζ, στην Αλεξάνδρεια, το Κάιρο, την Mahalla, Kafr el-Zaiat (νοσοκόμοι), Menoufeia (εργάτες Schweppes) και το Ασσιούτ, Λούξορ και Beni Shouqeir (Άνω Αίγυπτος). Απεργία στους σιδηροδρόμους και στη διώρυγα του Σουέζ, και κατάληψη εταιρικών γραφείων.

8/2

Αίγυπτος: όσον αφορά τους αριθμούς, στην πλατεία Ταχρίρ εναλλάσσονται εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, 50.000 στην Αλεξάνδρεια, ενώ στις άλλες πόλεις, οι διαδηλώσεις συγκεντρώνουν 5.000 με 20.000 ανθρώπους. Εξαγγελία αυξήσεων 15% στους δημοσίους υπαλλήλους και στις κρατικές συντάξεις από την 1η Απρίλη, απ’ τον Ομάρ Σουλεϊμάν. Με τιμές ήρωα υποδέχονται οι συγκεντρωμένοι στη Ταχρίρ τον W. Gonem, στέλεχος της Google που είχε απηχθεί για 12 μέρες απ’ τις υπηρεσίες ασφαλείας. Για την Κομμούνα της Ταχρίρ: από τις πρώτες κιόλας μέρες στήθηκαν οδοφράγματα στους γύρω δρόμους (περιμετρικά πιο σταθερά, από κάγκελα και λίθους, ενώ υπάρχουν και κινούμενα από μέσα, από λαμαρίνες), ενώ, οι γυναίκες κυρίως, έφτιαξαν τα ιδιόμορφα “καπέλα” αποτελούμενα από μαλακά (εσωτερικά) και σκληρά (εξωτερικά) υλικά, για προστασία από θραύσματα, πέτρες κλπ. Το μικρό τζαμί στο διπλανό δρομάκι έχει μετατραπεί σε κέντρο πρώτων βοηθειών, ενώ οι εθελοντές ιατροί βρίσκονται όλη μέρα στην πλατεία παρέχοντας πρώτες βοήθειες. Έξω απ’ το τζαμί, έχουν διαμορφωθεί με στρώμματα και καράκλες χώροι για τους τραυματίες, ενώ εθελοντικά βοηθούν και φοιτητές ιατρικής και ακτιβιστές. Ανάλογο σκηνικό και στο Αιγυπτιακό Μουσείο. Παντού είναι ορατό ένα κυνήγι αστυνομικών με πολιτικά, ενώ τα λάφυρα (ταυτότητες, μαχαίρια, βομβίδες, φυσίγγια) εκτίθενται σ’ έναν ξεχωριστό χώρο. Ωστόσο αυτό δεν αποθαρρύνει τον κόσμο απ’ το να καταφτάνει συνέχεια. Οι επιθέσεις των παρακρατικών, καθώς αντιμετωπίζονται συλλογικά και συγκροτημένα, δεν αποθαρρύνουν τους διαδηλωτές αλλά αντίθετα αυξάνουν την αποφασιστικότά τους. Υπάρχει μικροφωνική και ηχεία εγκατεστημένα μέρα νύχτα, για την ενημέρωση και τη χαλάρωση του κόσμου. Ακούγονται τόσο οι κασσέτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, όπου ο στίχος “Ο Αλλάχ είναι μεγάλος” επαναλαμβάνεται κάθε 2 στροφές, όσο και ροκ μουσική. Οι συγκεντρωμένοι κοιμούνται με βάρδιες κανονισμένες εκείνη τη στιγμή, φύρδην μίγδην στο πάτωμα (αρκετοί έχουν φέρει χαλιά για όλους), τυλιγμένοι με κουβέρτες. Υπάρχει χώρος με ανοιχτές εφημερίδες για διάβασμα, χώρος για φόρτιση των κινητών, χώρος όπου εκτίθενται φωτογραφίες των μαρτύρων-νεκρών της εξέγερσης. Υπάρχει κόσμος απ’ όλες τις ηλικίες, αν και κυριαρχούν οι νέοι, και απ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις. Υπάρχει επίσης κέντρο αντιπληροφόρησης, με υπολογιστές, κινητά, βιντεοκάμερες που έχουν συγκεντρώσει αιγύπτιοι και διεθνείς υποστηρικτές κι ένα μοίρασμα των δουλειών (σκούπισμα, καθάρισμα, σκοπιές, περιφρούρηση-περιπολίες-έλεγχος αυτοκινήτων, μεταφορά “πολεμοφοδίων”, τροφίμων κλπ) που φαίνεται να γίνεται βάσει πρωτοβουλιών και συνεννοήσεων της στιγμής.

 

Αλγερία: Ταραχές σε διάφορα μέρη της χώρας. Στην Naciria (Bouira) οδοφράγματα και συγκρούσεις με την αστυνομία από νέους ανέργους. Στο El Harrouch (Skikda) συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών καταληψιών στέγης και αστυνομίας με 13 αστυνομικούς και 3 κατοίκους τραυματίες. Στο Sidi Amar (Annaba) εκατοντάδες άνεργοι κλείνουν τους δρόμους και αντιμετωπίζουν την αστυνομική καταστολή. Στο Bordj Menaïel (Boumerdes), 200 άνεργοι μπλοκάρουν την εθνική οδό προς το Αλγέρι, ζητώντας σταθερές θέσεις εργασίας και καταστέλλονται απ’ την αστυνομία. Στο Tazmalt (Bejaïa), οι εργάτες της γαλακτοβιομηχανίας la Vallée, μπλοκάρουν την εθνική οδό προς το Αλγέρι διαμαρτυρόμενοι ενάντια στις περικοπές θέσεων εργασίας (40 απολύσεις είχε εξαγγείλει η συγκεκριμένη εταιρία).

Τυνησία: Νέες κινητοποιήσεις, λυτσάρισμα του κυβερνήτη της περιοχής Sousse (νότια) κι εξαναγκασμός του να αποχωρήσει απ’ τη θέση του, όπου βρισκόταν και με το κόμμα του Μπεν Αλή, το ίδιο σκηνικό και σε Monastir, Medenine, Gafsa. Άγριες διαδηλώσεις με ανάλογα αιτήματα σε Bizerta, Kairouan, Gabes, Kebili, Manouba, Zaghouan, Siliana, Tozeur, Medenine, Beza.  Το κράτος κινητοποιεί τους εφέδρους για προστασία των κυβερνητικών κτιρίων. Συνολικά 14 δικαστήρια, αρκετές φυλακές και δεκάδες κυβερνητικά κτίρια έχουν καεί στη διάρκεια των ταραχών.

7/2

Αίγυπτος: Τρεις νεκροί κι εκατοντάδες σε συγκρούσεις με την αστυνομία στην περιοχή της El-Kharga, στα νοτιοδυτικά της χώρας.

Σομαλία: Αιφνίδια ταραχή στο Las Anod της Σομαλιλάνδης, μετά από αυθόρμητη αντικυβερνητική διαδήλωση, με αφορμή την έντονη καταστολή και τις προφυλακίσεις των δασκάλων της πόλης.

Αλγερία: Εκατοντάδες κάτοικοι του χωριού Toumiate, κοντά στη Skikda, στήνουν οδοφράγματα κι αντιπαρατίθενται στην αστυνομία στην εθνική οδό που ενώνει την Κωνσταντίνη με την Annaba, μετά τον θάνατο τεσσάρων παιδιών του χωριού από μολυσμένο νερό. Σύμφωνα με το αλγερινό Radio Kalima, αργά την νύχτα ελλιμενίστηκαν δυο φορτηγά πλοία μεταφέροντας δακρυγόνα και εξοπλισμό αντιμετώπισης διαδηλώσεων.

6/2

Αλγερία: Συγκρούσεις στο Haï Chahid Mahmoud και στο Misserghine, όταν η αστυνομία επιχείρησε να εκκενώσει κατοικίες που είχαν καταληφθεί από άστεγους και φτωχούς κατοίκους της περιοχής (γύρω στις 100 οικογένειες). Ένας καταληψίας προσπαθεί να αυτοπυρποληθεί αλλά τον προλαβαίνουν άλλοι. Σύμφωνα με μαρτυρίες καταληψιών, η αστυνομία είναι ιδιαίτερα βίαιη στις επιθέσεις της εναντίον των κατειλημένων σπιτιών.

Τυνησία: Ταραχές στο Kef με τέσσερεις νεκρούς διαδηλωτές από τις δυνάμεις καταστολής. Συνολικά 10 οι νεκροί στα βόρεια της χώρας από αστυνομικά πυρά. Πυρπόληση ενός αστυνομικού τμήματος με μολότωφ. Πάνω από 50 οι τραυματίες της ημέρας.

Αίγυπτος: Έκρηξη αγωγού γκαζιού προς την Ιορδανία στο Σινά. Διαιρέσεις στους κόλπους του στρατού (μεταξύ υψηλόβαθμων τα συμφέροντα των οποίων είναι συνδεδεμένα με το καθεστώς και μεσαίων στελεχών), και της αστυνομίας.

Αίγυπτος: Σκληρή καταστολή σ’ ολόκληρη τη χώρα και δεκάδες νεκροί. Στους δρόμους της Αλεξάνδρειας, αστυνομικοί χτυπούν μέχρι τελευταίας πνοής τον νεαρό Blogger Khaled Said που θα γίνει σύμβολο της εξέγερσης της πόλης.

5/2

Τυνησία: Δυο νεκροί από την αστυνομική καταστολή διαδήλωσης στο Kef. Συγκρούσεις και στην Gafsa. Η πόλη αυτή το 2008 είδε μια σειρά από άγριες διαδηλώσεις εργατών στα τοπικά ορυχεία.

4/2

Αίγυπτος: Γενικευμένες ταραχές σε Αλεξάνδρεια, κάιρο και Ασσουάν. Συγκρούσεις με παρακρατικούς των δυνάμεων ασφαλείας και του κόμματος του Μουμπάρακ. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στην κεντρική πλατεία Ταχρίρ του Καίρου.

Με την ευκαιρία, ας ρίξουμε μια ματιά στις αιγυπτιακές δυνάμεις ασφαλείας: υπάρχει η αστυνομία (al-shurta) που διοικείται απ’ το υπουργείο εσωτερικών που έχει στενές σχέσεις αλληλοεξάρτησης με τον Μουμπάρακ, αν και τα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα απολαμβάνουν ευρεία αυτονομία κινήσεων. Έτσι πολλά απ’ αυτά έχουν μετατραπεί σε βιτρίνες δικτύων διακίνησης ναρκωτικών ή μαφιόζικης “προστασίας”, κάτι που έχει γονατίσει πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις, και άλλα σε εκκολαπτήρια φανατικών “φορέων της ηθικής” που συχνά ξεσπούν πάνω σε πιο αποκλεισμένα στρώματα της αιγυπτιακής κοινωνίας. Απ’ τη δεκαετία του 1980, η αστυνομική επιχειρηματικότητα ήρθε αντιμέτωπη με τις Μπαλταγκίες, άτυπα δίκτυα συμμοριών του δρόμου, που αποκτούσαν τον έλεγχο της παράνομης οικονομίας αρχικά των παραγκουπόλεων και στη συνέχεια των φτωχότερων συνοικιών του Καίρου. Για τους ξένους και την αιγυπτιακή αστική τάξη, η μπαλταγκία αποτελείται από φανατικούς ισλαμιστές, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει κάποια ιδεολογία. Στις αρχές του 1990, ο υπουργός εσωτερικών αποφάσισε ότι “αν δεν μπορείς να τους νικήσεις, μπορείς να τους προσλάβεις” και άρχισε να μισθώνει τις υπηρεσίες τους, κυρίως τραμπουκισμούς, σεξουαλική κακοποίηση και βιασμούς, που επιστρατεύτηκαν εναντίον γυναικών διαδηλωτριών και ανδρών σε κρατητήρια κλπ. Την ίδια περίοδο, η κρατική ασφάλεια (mabahith amn al-dawla) μετατράπηκε σ’ ένα τρομακτικό άνδρο “ανακρίσεων”: βιασμών, βασανιστηρίων και “σοφρωνισμού” αντικαθεστωτικών. Η κεντρική ασφάλεια (amn al-markazi) είναι μια αυτόνομη απ’ το υπουργείο εσωτερικών δομή. Πρόκειται για τους μαυροφορεμένους κρανοφόρους που συχνά αναφέρονται στα ΜΜΕ ως “η αστυνομία”. Στην πραγματικότητα είναι ο προσωπικός στρατός του Μουμπάρακ, ανάλογος των Μπασιτζί, των “φρουρών της επαναστατικής ηθικής” του Ιράν, αλλά αντίθετα μ’ αυτούς είναι μη-ιδεολόγοι και γενικά κακοπληρωμένοι, εξ’ ού και το βλέμμα απογοητευμένης παραίτησης στα μάτια τους, καθώς διαδηλωτές και διαδηλώτριες τους φιλούσαν και τους αποσπούσαν τα όπλα. Η στιγμή αυτή, καθώς οι ίδιοι χάνονταν μέσα στο μπούγιο και δε ξαναγυρνούσαν στη θέση τους, σηματοδοτούσε και το σημείο καμπής για το καθεστώς Μουμπάρακ. Οι ένοπλες δυνάμεις είναι εντελώς διακριτές απ’ τις παραπάνω δομές, και αποτελούν το υποστήλωμα του καθεστώτος ήδη απ’ το πραξικόπημα που έφερε τους στρατιωτικούς στην εξουσία τη δεκαετία του ’50. Ωστόσο, απ’ το 1977 και την ειρήνευση με το Ισραήλ, ο στρατός έχει περιθωριοποιηθεί, και οι ανώτεροι στρατιωτικοί αποσύρθηκαν με γενναίες αποζημιώσεις από τις ΗΠΑ. Απ’ αυτές τις εξαγορές γεννήθηκε κι ένας κερδοφόρος τομέας επιχειρηματικότητας πρώην στρατιωτικών που αποτελεί καθαρή εισαγωγή κεφαλαίου από τις ΗΠΑ, με αντάλλαγμα τη στήριξη του καθεστώτος. Αυτό το (εθνικιστικό-στρατοκρατικό) κομμάτι της αιγυπτιακής αστικής τάξης, βλέπει τον εαυτό του “ευνουχισμένο” και ταπεινωμένο απ’ την υποταγή του στο αμερικανικό κεφάλαιο και την κυριαρχία των μπαλταγκίων και των διεφθαρμένων αστυνομικών στην καθημερινή ζωή, ενώ καλοβλέπει μια εθνικοποίηση του πλούτου της χώρας και τον άμεσο έλεγχό του. Έτσι, βρίσκεται σε σύγκρουση με τους νεοφιλελεύθερους αστούς γύρω απ’ το περιβάλλον του γιού και υποψηφίου διαδόχου του Μουμπάρακ, Γκαμάλ, που ιδιωτικοποιούν κάθε τί όπου μπορούν ν’ απλώσουν τα χέρια τους και ξεπουλούν τον πλούτο της χώρας στην Κίνα, τις ΗΠΑ και στις πετρελαιομοναρχίες του αραβικού κόλπου. Εντός του στρατού, υπάρχουν σώματα όπως η προεδρική φρουρά και η αεροπορία που είναι πιο κοντινά στο περιβάλλον του Μουμπάρακ, έτσι εξηγείται και το πώς ο γενικός αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, έκανε βόλτες και χαιρετούρες με διαδηλωτές, ενώ ο αρχηγός της αεροπορίας ορίστηκε απ’ τον Μουμπάρακ νέος πρωθυπουργός, αλλά και η στάση της προεδρικής φρουράς εναντίον των διαδηλωτών, στην υπεράσπιση του κτιρίου της ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Ο αντιπρόεδρος Ομάρ Σουλεϊμάν, ήταν πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών (al-mukhabarat), που υπάγονται στον στρατό (κι όχι στην αστυνομία), προσανατολισμένες στην καταστολή και τα βασανιστήρια κυρίως μη-Αιγυπτίων, γι’ αυτό και ο Σουλεϊμάν δεν ήταν τόσο μισητό πρόσωπο όσο οι υπόλοιποι του προεδρικού περιβάλλοντος. Η υπηρεσίες πληροφοριών, αν και δεν έχουν ιδιαίτερη εκτίμηση στον Μουμπάρακ και ειδικά στο νεοφιλελεύθερο περιβάλλον του γιου του, έχουν στενές σχέσεις με τη CIA και τον αμερικανικό στρατό και είναι υπέρ του “νόμου και της τάξης” με κάθε τίμημα. Κάτι που έχει σημασία: απ’ τη Δευτέρα 31 Γενάρη, ο Naguib Sawiris, ίσως ο πλουσιότερος επιχειρηματίας στην Αίγυπτο και σήμα κατατεθέν της φράξιας του αναπτυξιακού εθνικιστικού κεφαλαίου, με ριζώματα στην κοινωνία και τη γη της Αιγύπτου, κατέβηκε στις διαδηλώσεις ζητώντας την αποχώρηση του Μουμπάρακ. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο Sawiris και οι σύμμαχοί του απειλήθηκαν πολλές φορές απ’ την εύνοια του Μουμπάρακ και του γιού του προς τους νεοφιλελεύθερους δυτικούς και κινέζους επενδυτές. Ωστόσο, μαζί με την επιστροφή ενός “εθνικού” κεφαλαίου συνδεδεμένου με τον στρατό και οργισμένου απέναντι στην αστυνομία και το νεοφιλελεύθερο καθεστώς, μια διαδικασία που θυμίζει το αντιβρετανικό εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα του 1930-50, (αλλά και τις καρικατούρες τύπου “Σπίθα” στην Ελλάδα), ήρθε στο προσκήνιο και μια έκρηξη του εργατικού κινήματος, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων εργαζομένων.

Οι πόλεις και οι τοποθεσίες της εξέγερσης του 2011, είναι συχνά τα μέρη που εμφανίστηκαν εργατικοί αγώνες και καταστάλθηκαν το 2008-9. Στον απόηχο αυτών των κινητοποιήσεων (κυρίως καθηστικές διαμαρτυρίες, αλλά και άγριες απεργίες όπως στην Mahalla) συγκροτήθηκαν τα πρώτα ανεξάρτητα συνδικάτα, ενώ στις 30/1/2011 σχηματίστηκε η πρώτη ανεξάρτητη συνδικαλιστική ομοσπονδία. Σ’ αυτές τις κινητοποιήσεις πρωταγωνιστούν κόμματα της αριστεράς που χωρίς να συνδέονται με την Μουσουλμανική Αδελφότητα που έχει μείνει στο περιθώριο, ή με την παλιά φρουρά του Νασσερισμού, δεν κριτικάρουν ανοιχτά το Ισλάμ, και συχνά συμπαρατάσσονται με το “εθνικό κεφάλαιο”, απαιτώντας κρατικές επενδύσεις στην εθνική αναπτυξιακή οικονομία και στις μικρές επιχειρήσεις.

3/2

Τυνησία: Άγρια διαδήλωση εκατοντάδων ανθρώπων στο Sidi Bouzid μετά τον θάνατο δυο νέων σε αστυνομικό τμήμα.

Αλγερία: Δεκάδες νεαροί πολιορκούν κι επιχειρούν να πυρπολήσουν το τοπικό κοινοβούλιο της Amizour στην Καμπύλη. Εκτεταμένη χρήση χημικών και βία απ’ την μεριά της αστυνομίας.
Βίντεο από Αλγερία: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/06/emeutes-en-algerie-5-janvier-2011-videos/

Αίγυπτος: Γενικευμένες ταραχές σε Κάιρο και Αλεξάνδρεια. Τουλάχιστον τρεις νεκροί διαδηλωτές σε συγκρούσεις γύρω απ’ την Ταχρίρ με χιλιάδες ασφαλίτες και παρακρατικούς του Μουμπάρακ. Στην αρχή της ημέρας, η τρομοκρατία του καθεστώτος κερδίζει έδαφος και οι διαδηλωτές υποχωρούν, καθώς δέχονται τις μολότωφ και τα πυρά των παρακρατικών από γέφυρες, ψηλά κτίρια και οχήματα, αλλά μετά την πολύωρη αντίσταση των διαδηλωτών και την αποτελεσματική άμυνά τους (αυτοσχέδιες ασπίδες και σχηματισμοί “λεγεώνας”, οδοφράγματα, αυτοοργανωμένες πρώτες βοήθειες κλπ) υποχωρούν. Αφήνουν πίσω τους τουλάχιστον 500 τραυματίες. Περιορισμένες προσπάθειες απ’ τον στρατό να χωρίσει τις δυο πλευρές, αρκετοί φαντάροι φωνάζουν “είμαστε όλοι Αιγύπτιοι”. Αργά το βράδυ ο στρατός καλεί τους διαδηλωτές να επιστρέψουν στα σπίτια και στις εργασίες τους.

2/2

Αίγυπτος: επιθέσεις παρακρατικών και ασφαλιτών στους συγκεντρωμένους στην πλατεία Ταχρίρι στο Κάιρο. Οι παρακρατικοί επιδράμουν με άλογα, καμήλες και αυτοκίνητα παρασέρνοντας κόσμο. Τουλάχιστον 3 νεκροί διαδηλωτές από πυροβολισμούς παρακρατικών. Ο κόσμος δεν υποχωρεί. Οι κόπτες χριστιανοί διαδηλωτές σχηματίζουν αλυσίδες προστατεύοντας του μουσουλμάνους διαδηλωτές την ώρα της προσευχής. Αρκετοί παρακρατικοί “συλλαμβάνονται” απ’ τους διαδηλωτές και βρίσκονται πάνω τους αστυνομικές ταυτότητες, προφανώς τις κουβαλούσαν ώστε σε περίπτωση σύλληψης να αποφύγουν τα βασανιστήρια της ανάκρισης. Παραδίδονται στη συνέχεια σε μονάδες του στρατού που παίζει έναν ρόλο τοποτηρητή.

1/2

Αίγυπτος: Συγκρούσεις μεταξύ εξεγερμένων και παρακρατικών στην Αλεξάνδρεια. Μονάδες του στρατού ρίχνουν προειδοποιητικά πυρά στον αέρα. Τυφλά πυρά και από αστυνομικούς κι ασφαλίτες εναντίον διαδηλωτών, χωρίς νεκρούς. Εκατομμύρια παραμένουν στους δρόμους των μεγαλύτερων πόλεων ζητώντας την παραίτηση του Μουμπάρακ. Ο αμερικανός πρόεδρος Μπ. Ομπάμα ζητάει μια “ασφαλή μετάβαση” με την εγγύηση του στρατού.

Αλγερία: Απεργία στην υγεία και στην εκπαίδευση διεκδικώντας καλύτερους μισθούς.

Τυνησία: Βίαιες συγκρούσεις και επιθέσεις σε κρατικά κτίρια στην Kasserine.

31/1

Αίγυπτος: Επιστροφή της αστυνομίας στους δρόμους και νέες επιθέσεις προς τους συγκεντρωμένους της Ταχρίρ. Ο ΟΠΕΚ ανακοινώνει πως υπάρχει κίνδυνος έλλειψης πετρελαίου. Γενική απεργία κηρύσσεται στην Αίγυπτο. Νέα κυβέρνηση σχηματίζει ο διορισμένος πρωθυπουργός, ενώ ο στρατός ανακοινώνει πως δε θα χρησιμοποιήσει βία ενάντια στους διαδηλωτές αλλά θα συλλάβει τους “αλήτες, τους κλέφτες και τους σαμποτέρ”. Πάνω από 250.000 διαδηλωτές στο Σουέζ, 100.000 στην Αλεξάνδρεια και 1.000.000 στο Κάιρο. Μαζικές εξακριβώσεις στοιχείων από στρατό και αστυνομία στην Ταχρίρ, και “προσπάθεια αποφυγής των ακροτήτων” από τους διαδηλωτές. Στο Ισραήλ, ο πρωθυπουργός Νετανιάχου δηλώνει πως “η χώρα του θέλει να διατηρήσει την ειρήνη με την Αίγυπτο, την μόνη αραβική χώρα μαζί με την Ιορδανία, που διατηρούν καλές σχέσεις με το Ισραήλ”.

Τυνησία: Συγκέντρωση νεαρών διαλύεται βίαια στην Τύνιδα. Γενική απεργία στην Kasserine. Η UGTT καλεί επίσημα στη γενική απεργία που είχε διαδοθεί ήδη “από τα κάτω”.

30/1

Αίγυπτος: Εξέγερση και μαζική απόδραση πάνω από 1.000 κρατουμένων απ’ το Wadi Natroun, φυλακές μεταξύ Αλεξάνδρειας-Καίρου, ανάλογο σκηνικό σ’ ακόμη έξι φυλακές. Αεροπλάνα κι ελικόπτερα πάνω απ’ την Ταχρίρ.

Σουδάν: Άγριες διαδηλώσεις φοιτητών και νεολαίων στο Χαρτούμ, το El-Obeid και το Omdourman, στα πλαίσια μιας εθνικής εμβέλειας κινητοποίησης ενάντια στην κυβέρνηση. Η ημέρα, ορισμένη αρκετό καιρό πριν, συνέπεσε με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος απόσχισης του νοτίου Σουδάν, και με την έκτη ημέρα της εξέγερση στην Αίγυπτο. Πάνω από 1.000 φοιτητές συγκρούστηκαν με την αστυνομία με πέτρες και μικροαντικείμενα, ενώ φοιτητές-μέλη του κυβερνόντος κόμματος, ενώθηκαν με την αστυνομία.

Τυνησία: Ταραχές στην Τύνιδα κι εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων στη λεωφόρο Habib-Bourguiba, σύμβολο του αγώνα για την ελευθερία, ιδιαίτερα μετά το “καραβάνι για την ελευθερία” που κατασκήνωσε στην Casbah, μπροστά στο πρωθυπουργικό μέγαρο. Ο πρωθυπουργός της μεταβατικής κυβέρνησης Mohammed el Ghannouchi ανακοινώνει πως “οι ανησυχίες για τη σύνθεση της παρούσας κυβέρνησης είναι υπερβολικές από κάθε μεριά”.

Λιβύη: το καθεστώς ακυρώνει ποδοσφαιρικό αγώνα από φόβο επεισοδίων.

Υεμένη: Συγκρούσεις σε αντικυβερνητική διαδήλωση στο Άντεν. Στην Υεμένη, σιγοβράζει επίσης ένα αποσχιστικό κίνημα στον Νότο της χώρας ενάντια στον σιιτικό Βορρά, με ψυχροπολεμική καταγωγή, όταν Βορράς και Νότος υπάχθηκαν σε διαφορετικές ζώνες επιρροής (ΕΣΣΔ-ΗΠΑ).

Μαρόκο: Διαδήλωση στη Φες και στη Ταγγέρη, μετά από κάλεσμα της Attac Μαρόκου ενάντια στην ακρίβεια και σε αλληλεγγύη με τον αιγυπτιακό και τυνησιακό λαό.

Συρία: συγκέντρωση μπροστά στην αιγυπτιακή πρεσβεία στο Damas, παρεμποδίζεται απ’ τις αστυνομικές δυνάμεις.

29/1

Αίγυπτος: Πέμπτη μέρα της εξέγερσης κι εκατοντάδες χιλιάδες σπάνε την απαγόρευση συνάθροισης. Τα περισσότερα αστυνομικά τμήματα των μεγάλων πόλεων είναι καμμένα(60% σε Κάιρο, Ράφα, Ισμαηλία, Μπενί Σουέιφ, σύμφωνα με τις αρχές). 73 νεκροί τις δυο τελευταίες μέρες από τις δυνάμεις ασφαλείας. 50.000 άνθρωποι στην Ταχρίρ. Περιορισμένες λεηλασίες στο Κάιρο, σύμφωνα με τις αρχές από δραπέτες της φυλακής Abou Zaabal. Ο αιγυπτιακός στρατός αντικαθιστά την αστυνομία στη φύλαξη θέσεων-κλειδιά για το κράτος και την οικονομία (τράπεζες, προξενεία, οικείες κυβερνητικών στελεχών κλπ). Ο Μουμπάρακ ορίζει τον Ομάρ Σουλεϊμάν αντιπρόεδρο και ανακοινώνει ότι θα αποχωρήσει απ’ την προεδρία τον Σεπτέμβρη, παραμένοντας στη χώρα. Έκκληση της ΕΕ για “κατάπαυση της βίας” και μεταρρυθμίσεων. Ανακοίνωση του Σαουδάραβα μονάρχη Αμπντάλλαχ στήριξης στον Μουμπάρακ, μετά την παραχώρηση καταφυγίου στον Τυνήσιο πρόεδρο Μπεν Αλή. Ταραχές σε Αλεξάνδρεια και Ράφα. Η οικογένεια του Μουμπάρακ και οι δυο γιοί του, καταφεύγουν στο Λονδίνο.

Αλγερία: Διαδήλωση άνω των 10.000 στην Bejaia, στην Καμπύλη, ενάντια στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και στο καθεστώς.

28/1

Αίγυπτος: Τέταρτη μέρα της εξέγερσης, σπάσιμο της απαγόρευσης συναθροίσεων στην πράξη από χιλιάδες εξεγερμένους. Κάιρο, Αλεξάνδρεια και Σουέζ δίνουν τον τόνο με διαδηλώσεις χιλιάδων κι επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα. Διαδίκτυο και κινητά χωρίς πρόσβαση. Πυρπόληση του κυβεργείου στην Αλεξάνδρεια και σπάσιμο της απαγόρευσης κυκλοφορίας στην πράξη. Ολονύχτιες λεηλασίες κι εμπρησμοί. Αστυνομία και στρατός στους δρόμους. 60% των αστυνομικών τμημάτων της χώρας μετατράπηκαν σε στάχτες. Υποχώρηση της αστυνομίας στο Σουέζ και έλεγχος της πόλης απ’ τους εξεγερμένους. Το κράτος κόβει το ρεύμα και το νερό στην πόλη. Το ίδιο σκηνικό στο βόρειο Σινά (el-Sheikh) και στα δυτικά (Al-Salom), ενώ η εξέγερση καταστέλλεται βίαια σε Ισμαηλία, Αλεξάνδρεια, Φαγιούμ, Shbin Elkoum και Κάιρο.

Τυνησία: Διαδήλωση αλληλεγγύης προς την αιγυπτιακή πρεσβεία, κι επίθεση της αστυνομίας στην πολιορκεία της Casbah: “έξω ο Ghannouchi”. 22 υπουργοί στην μεταβατική κυβέρνηση, οι 10 απ’ αυτούς (στις θέσεις κλειδιά) είναι της παλιάς, ενώ μερικές “γλάστρες” προέρχονται απ’ την “κοινωνία των πολιτών”, ΜΚΟ, bloggers…. Η UGTT δε συμμετέχει εμφανώς στην κυβέρνηση, παρά την πρόσκληση του Ghannouchi, ωστόσο βρίσκεται σε άμεση συνεννόηση με τον μεταβατικό πρωθυπουργό.

Ιορδανία: Διαδηλώσεις χιλιάδων στο Αμμάν, το Irbid, Karak, Ma’an και Diban, ενάντια στην ακρίβεια και την κυβέρνηση.

Αλβανία: αντικυβερνητική διαδήλωση μετά από κάλεσμα της αντιπολίτευσης και ταραχές 200.000 ανθρώπων.

Γαλλία: Διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον αιγυπτιακό λαό στο Παρίσι, την Μασσαλία κι άλλες πόλεις. Ανάλογες διαδηλώσεις σε Λονδίνο, Βαρκελώνη, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Τόκυο, Αθήνα, Ρώμη, Ελσίνκι, Κωνσταντινούπολη, Βυρηττό, Καράκας κα. Στο Παρίσι προσάγονται για εξακρίβωση στοιχείων πάνω από 100 άτομα.

27/1

Τυνησία: συνεχίζεται η πολιορκία των πρωθυπουργικών γραφείων, γενική απεργία και διαδήλωση υπό το σύνθημα “δε θα μας κλέψει κανείς την επανάστασή μας”.

Υεμένη: Πάνω από 16.000 διαδηλωτές στην Σανά, με σύνθημα “ώρα για αλλαγή”, και αντιδιαδηλώσεις απ’ το κυβερνόν κόμμα.

Αίγυπτος: Ταραχές στο Σουέζ με εμπρησμούς οχημάτων, των κυβερνητικών γραφείων, του μεγαλύτερου ξενοδοχείου της πόλης και πολυτελών καταστημάτων, και πολύωρες οδομαχίες γύρω απ’ την πλατεία Al-Arbaïne. Πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα και κανόνια νερού απέναντι στους διαδηλωτές, αλλά κι ευρεία χρήση μολότωφ. Πυρπόληση ενός πυροσβεστικού. Στο Σινά, στην πόλη Zouwayed που κατοικείται κυρίως από οπλοφορούντες Βεδουίνους, δυο ρουκέτες τύπου RPG εκτοξεύτηκαν προς την αστυνομία, μετά τον θάνατο ενός διαδηλωτή από πλαστική σφαίρα στο κεφάλι. Οι Βεδουίνοι της περιοχής βρίσκονται στο στόχαστρο των αρχών και συχνά φυλακίζονται με συνοπτικές διαδικασίες ή προφυλακίζονται μακροχρόνια χωρίς δίκη. Στην Ισμαηλία, πόλη επί της διώρυγας του Σουέζ, η αστυνομία καταστέλλει κάθε προσπάθεια διαδήλωσης με εκτεταμένη χρήση χημικών και 12 συλλήψεις. H κυβέρνηση μπλοκάρει την πρόσβαση στο ίντερνετ σ’ όλη τη χώρα. Ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το tweeter και το facebook, όπου διατηρούσαν σελίδα δίκτυα όπως το “Κίνημα της 6ης Απρίλη” (90.000 μέλη) που κάλεσαν στις διαδηλώσης οργής της 25 Γενάρη, έπαιξαν ρόλο θρυαλλίδας στην εξέγερση.

Ορισμένες παρατηρήσεις για τον ρόλο του διαδικτύου απ’ το Radio Free Europe:
α) Ευρεία χρήση του facebook και του tweeter για τη διοργάνωση διαδηλώσεων. Ορισμένες δημοσιεύσεις περιείχαν σκόπιμα ψευδείς πληροφορίες για να μπερδέψουν την αστυνομία, κάτι που έκανε πρόσφατα η αστυνομία στη Λευκορωσία για να μπερδέψει τους διαδηλωτές.
β) Όπως στο Ιράν το 2009, βίντεο από κινητά με κάμερα ανεβαίνουν γρήγορα στο διαδίκτυο σε ιστότοπους όπως το YouTube.
γ) Παράκαμψη του μπλοκαρίσματος μέσω proxies.
δ) Εύκολος εντοπισμός -μέσω tags- απ’ την αστυνομία όλων των σχετικών δημοσιεύσεων. Χάος άσχετων δημοσιεύσεων και σχολίων, που καθιστούν προβληματική την αποτελεσματική οργάνωση.
ε) Ευρεία χρήση Proxy IPs σημαίνει κι εύκολος εντοπισμός τους απ’ τις αρχές. Εύκολος εντοπισμός και των χρηστών των κινητών που χρησιμοποιήθηκαν για τα βίντεο που ανέβηκαν κλπ, όπως στην Λευκορωσία, όπου εκατοντάδες άνθρωποι ανακρίθηκαν, αν και παραμένει άγνωστο αν οι εταιρίες-παροχοί παραχώρησαν τα στοιχεία στις αρχές ή αν αυτές διεξήγαγαν την έρευνα μόνες τους.
στ) Άμεση δημοσιοποίηση των συμβάντων σε παγκόσμια κλίμακα, χωρίς την μεσολάβηση των κρατικά-ελεγχόμενων ΜΜΕ, τα οποία όταν δε θάβουν εντελώς το θέμα, μεταδίδουν την κρατική γραμμή.

Ισραήλ-Παλαιστινιακά εδάφη: συμπλοκές μεταξύ εποίκων και Παλαιστηνίων παιδιών στην Υπεριορδανία (Δυτική Όχθη). Ένας 17χρονος Παλαιστήνιος πέφτει νεκρός από ένοπλη επίθεση εποίκων, ένας 15χρονος χαροπαλεύει στο νοσοκομείο της Βηθλεέμ.

26/1

Αίγυπτος: Μακρά νύχτα, μετά από ολοήμερες διαδηλώσεις στις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, με βίαιες συγκρούσεις σε γειτονιές του Καίρου και του Σουέζ. Ένας διαδηλωτής κι ένας αστυνομικός νεκροί, μετά από επέμβαση της αστυνομίας. Οι διαδηλωτές, όταν τους έκλεισε τον δρόμο η αστυνομία άλλαξαν δρομολόγιο, κι όταν τους ξανάκλεισε έστριψαν ξανά, αλλά τότε η αστυνομία άρχισε να τους χτυπά με πλαστικές σφαίρες και να ρίχνει δακρυγόνα, σύμφωνα με μαρτυρία του φοιτητή πολ. επιστημών Kareem M. στο France24. Συγκρούσεις με μολότωφ στο Κάιρο. 700 συλλήψεις στις διαδηλώσεις συν 500 ακόμα το βράδυ. Επίθεση με μολότωφ στα αρχηγεία του κόμματος και λεηλασίες καταστημάτων.

Τυνησία: Συγκρούσεις στην Τύνιδα, στο πρωθυπουργικό μέγαρο της Casbah μετά από επίθεση αστυνομικών μετά από δυο μέρες ήρεμων διαδηλώσεων. Διαδηλωτές καταφέρνουν να εισβάλουν, τραβόντας καλώδια με γυμνά χέρια, στα γραφεία του πρωθυπουργού, αν και στη συνέχεια η αστυνομία του απωθεί με εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων. Πάνω από 50.000 άνθρωποι συμμετέχουν σε διαδήλωση μετά από πρόσκληση για απεργία της UGTT, της τυνησιακής ΓΣΕΕ που ελέγχεται απ’ τους σταλινικούς. Η UGTT ήταν τόσα χρόνια σταθερός συνεργάτης του καθεστώτος στο βωμό της “εθνικής ανάπτυξης”, ωστόσο τώρα παίζει τον ρόλο του οργανωτή των διαδηλωτών.

Μάλι: Ταραχές έξω απ’ τη γαλλική πρεσβεία στο Μπαμάκο, εναντίον των μεταναστευτικών πολιτικών και των εκκενώσεων πρόχειρων καταλυμάτων. Δακρυγόνα και πέτρες εκατέρωθεν.

25/1

Αίγυπτος: Ορδές ασφαλιτών καταλαμβάνουν την πλατεία Ταχρίρ. Αστυνομικές δυνάμεις εμποδίζουν τις διαδηλώσεις απ’ την προσέγγιση της πλατείας. 2 διαδηλωτές κι ένας αστυνομικός νεκροί στις συγκρούσεις που ξεσπούν. Διαδηλώσεις γειτονιάς σε συνοικίες και προάστια του Καίρου. Συγκεντρώσεις στη Ράφα, την Αλεξάνδρεια κι αλλού.

Λίβανος: Ταραχές σε διάφορες πόλεις της χώρας, μετά από διαδηλώσεις οπαδών της αντιπολίτευσης, έρχονται αντιμέτωποι με τον στρατό που ελέγχεται απ’ τη Χεζμπολλάχ.

Τυνησία: διαδηλώσεις εναντίον του διορισμένου μεταβατικού πρωθυπουργού Ghannouchi.

24/1

Τυνησία: Ένταση προκαλείται στην Τύνιδα, όταν η αστυνομία επιτίθεται με δακρυγόνα σε διαδήλωση έξω απ’ τα γραφεία όπου λάμβανε χώρα η σύσκεψη μελών της μεταβατικής κυβέρνησης με μέλη του RCD του φυγά προέδρου Μπεν Αλή. Ο Μπεν Αλή, που είχε θέσει υπό την κατοχή αυτού και της οικογένειάς του το 40% των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και το 60% του ΑΕΠ, λέγεται ότι θα φύγει με χρυσό αξίας 1,5 εκ. ευρώ, και ό,τι πρόλαβε να σώσει τις τελευταίες εβδομάδες.

22/1

Μαρόκο: Αυτοπυρπολήσεις δυο ανθρώπων, ενός μισθωτού στην Καζαμπλάνκα, κι ενός Βεδουίνου Σαχαράουι στη Σμάρα. Ακόμη ένας πλανώδιος έμπορος 41 ετών προσπάθησε να πυρποληθεί αλλά τον εμπόδισαν αστυνομικοί μόλις λούστηκε το εύφλεκτο υγρό στο Beni Mellal.

Αλγερία: Συγκρούσεις στο Αλγέρι, με 42 τραυματίες, 19 σύμφωνα με την αστυνομία. Οι περισσότεροι όταν ειδικές αστυνομικές δυνάμεις περικύκλωσαν διαδηλωτές που θεωρούσαν υπεύθυνους για την οργάνωση της διαδήλωσης.

21/1

Υεμένη: Δεύτερη νύχτα ταραχών στο Άντεν, ένοπλοι κάτοικοι βάλλουν κατά στρατιωτών τραυματίζοντας τρεις απ’ αυτούς. Συνθήματα ενάντια στην κυβέρνηση, αλλά και αρκετά αποσχιστικά του Νότου.

20/1

Ισραήλ-Παλαιστινιακά εδάφη: Εξέγερση σε στρατόπεδο προσφύγων στη Shu’fat, 22 Παλαιστήνιοι τραυματίες, 3 ασφυκτιώντας από εισπνοή δακρυγόνων, μετά την επέμβαση του ισραηλινού στρατού.

19/1

Τουρκία: συγκρούσεις ξανά στο Ντιαρμπακίρ, μεταξύ Κούρδων και αστυνομίας. βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2010/12/21/kurdes-affrontements-a-diyarbakir-19-decembre-2010/

Υεμένη: Δεύτερη μέρα ταραχών, η αστυνομία ανοίγει πυρ εναντίον χιλιάδων διαδηλωτών στην πρωτεύουσα Σανά (τρεις νεκροί) και στο Άντεν, όπου οι κάτοικοι μετά από δέκα μέρες διαδηλώσεων (δεκαπέντε νεκροί) τρέπουν σε φυγή τις δυνάμεις ασφαλείας απ’ την πόλη. Αρκετά κτίρια καίγονται και λεηλατούνται, χωρίς η αστυνομία ή ο στρατός να παρέμβουν. Ανάλογο σκηνικό και στην Taez.

18/1

Αίγυπτος: Αυτοπυρπολήσεις δυο ανδρών, ενός 25χρονου άνεργου από την Αλεξάνδρεια που οι αρχές παρουσιάζουν σαν τρελλό, κι ενός για τον οποίον δεν δίνουν καθόλου στοιχεία, μπροστά στο κοινοβούλιο, στο Κάιρο.

Τυνησία: Συμπλοκές στην Τύνιδα, όταν η αστυνομία διαλύει με χρήση δακρυγόνων το πλήθος που διαμαρτυρόταν για την υπεράσπιση απ’ τον πρωθυπουργό της μεταβατικής κυβέρνησης Ghannouchi μελών της προηγούμενης κυβέρνησης Μπεν Αλή.

Υεμένη: Συμπλοκές αντικυβερνητικών διαδηλωτών με αντιδιαδήλωση κυβερνητικών στην πρωτεύουσα Αμμάν. Πάνω από 2.000 διαδηλωτές, στην πλειοψηφία τους φοιτητές, αριστεροί, συνδικαλιστές, ισλαμιστές, ζητώντας περιορισμό των εξουσιών του μονάρχη Abdallah ΄Β και πολιτικές ελευθερίες.

Κουβέιτ: Αντιμέτωποι για δεύτερη μέρα με την αστυνομία, εκατοντάδες άραβες απάτριδες που ζητούν υπηκοότητα απ’ το πετρελαϊκό εμιράτο. Τουλάχιστον 140 συλλήψεις απ’ την αστυνομία.

17/1

Αίγυπτος: Αυτοπυρπόληση ενός εστιάτορα απ’ την Ισμαηλία, μπροστά στο κτίριο του κοινοβουλίου στο Κάιρο.

Λιβύη: Αυτοπυρπόληση ενός 23χρονου στην Mascara (νοτιοδυτικά) κι ενός 36χρονου στην Ghardaia (νότια).

Μαυριτανία: Αυτοπυρπόληση ενός 43χρονου μπροστά στη Γερουσία.

Υεμένη: Άγριες διαδηλώσεις μερικών χιλιάδων σε Σανά και Άντεν.

16/1

Υεμένη: αντικυβερνητικοί διαδηλωτές συγκρούονται με υποστηριχτές του προέδρου Αλή Αμπντουλλάχ Σαλέχ στη Σανά, με τουλάχιστον τέσσερεις τραυματίες. Οι συγκρούσεις επεκτείνονται στην πανεπιστημιούπολη, όπου οι αστυνομικοί βάλλουν με πραγματικά πυρά κατά των συγκεντρωμένων.

15/1

Αλγερία: Τρεις αυτοπυρπολήσεις μέσα σε τρεις ημέρες.

Τυνησία: Μαζικές αποδράσεις από φυλακές και χάος στους δρόμους, σύμφωνα με τα δυτικά ΜΜΕ. 42 νεκροί σε πυρκαγιά που ξέσπασε στις φυλακές του Monastir. Εξέγερση και στις φυλακές της Mahdia. Ανταλλαγή πυροβολισμών μπροστά στο υπουργείο εσωτερικών στην Τύνιδα, μεταξύ ασφαλιτών κι αγνώστων, με δυο νεκρούς.
Βίντεο από Τυνησία: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/15/emeutes-en-tunisie-janvier-2011-videos/
Πληροφορίες (γαλλικά): http://24sur24.posterous.com/tag/sidibouzid

Τουρκία: Ταραχές σε διάφορες πόλης της ανατολής με κουρδική πλειοψηφία, με αφορμή τα 12 χρόνια απ’ τη σύλληψη του Αμπντουλλάχ Οτζαλάν. Μικρότερης κλίμακας επεισόδια σημειώθηκαν δυο μέρες πριν στο Ντιαρμπακίρ και αλλού.

14/1

Τυνησία: Ταραχές στην Τύνιδα

Ισραήλ-Παλαιστινιακά εδάφη: Ενέδρες παιδιών της Παλαιστίνης σε οχήματα εποίκων στον οικισμό του Shiloh, εξελίσσονται σε συγκρούσεις μεταξύ μιας εκατοντάδας Παλαιστηνίων κι άλλων τόσων εποίκων υποστηρισσόμενων απ’ την αστυνομία, 3 Ισραηλινοί και 5 Παλαιστήνιοι τραυματίες.

13/1

Σουδάν: Δυήμερες συγκρούσεις μερικών χιλιάδων φοιτητών με την αστυνομία ενάντια στην ακρίβεια και την προτεινόμενη περικοπή της κρατικής βοήθειας στην αγορά πετρελαίου και ζάχαρης, στο Χαρτούμ και στην Gezira. Βαριά καταστολή από πολυάριθμες δυνάμεις ασφαλείας και χρήση χημικών.

Τυνησία: Λεηλασίες στο Hammamet, τουριστικό θέρετρο της Μεσογείου, και καταστροφή ενός αστυνομικού τμήματος, κομματικών γραφείων του Μπεν Αλί και γραφείων επιχειρήσεων. Στο κέντρο της Τύνιδας, τα πλήθη σπάνε στην πράξη την απαγόρευση συναθροίσεων και επιτίθενται σ’ οτιδήποτε συμβολίζει την εξουσία: κρατικά κτίρια, κομματικά γραφεία, επιχειρήσεις. 8 νεκροί από αστυνομικές επιθέσεις.

Υεμένη: αντικυβερνητική διαδήλωση σε “αλληλεγγύη με την αιγυπτιακή επανάσταση” καταστέλλεται και ξεσπούν συγκρούσεις μεταξύ 1.000 διαδηλωτών και της αστυνομίας. Σποραδικές διαδηλώσεις σ’ όλη τη χώρα. 10 προφυλακίσεις και 120 συλλήψεις.

12/1

Τυνησία: Συγκρούσεις στο Ettadhamen με 2 νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/13/emeute-a-ettadhamen-12-janvier-2011/ Ταραχές και στη Sfax, με έναν νεκρό 19χρονο. Βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/14/emeute-a-sfax-12-janvier-2011/ Εκατοντάδες διαδηλωτές στο κέντρο της Τύνιδας αντιμετωπίζουν την αστυνομία που κάνει χρήση δακρυγόνων βομβίδων. Θα ακολουθήσουν οι πιο σκληρές συγκρούσεις στην Τυνησία με εκατοντάδες κατεστραμμένα μαγαζιά και κρατικά-κυβερνητικά κτίρια, ενώ η αναταραχή θα εξαπλωθεί σε Douz, Kebili, Gabes. Λεηλασίες και καταστροφές και στην Kasserine, βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/09/emeutes-sanglantes-a-%D8%A7%D9%84%D9%82%D8%B5%D8%B1%D9%8A%D9%86-kasserine-janvier-2011-videos/

11/1

Τυνησία: Ξεσηκωμός σε Τύνιδα και στο προάστιο Ettadhamoun, ενώ η εξέγερση μετράει ήδη 21 νεκρούς τις τρεις τελευταίες μέρες. Ο Μπεν Αλή εξαγγέλει τη δημιουργία 300.000 νέων θέσεων εργασίας προκειμένου να εξευμενίσει τους εξεγερμένους. Προφανώς δεν αρκεί και οι ταραχές φουντώνουν τη διάρκεια της νύχτας.

10/1

Αλγερία: Σποραδικές συγκρούσεις σ’ ολόκληρη τη χώρα: στο Bachdjerrah μεταξύ νέων -κυρίως ανέργων και πλανόδιων μικροπωλητών- και αστυνομίας. Στο Tizi Ouzou πυρπολούνται κεντρικά τράπεζας. Στο Ain el Hammam και στο Tadmait οι ταραχές συμπίπτουν με γενική απεργία, στην οποία συμμετέχουν κυρίως τα καταστήματα.

Τυνησία: Ταραχές σε Thala, Kasserine, Regueb.

9/1

Αλγερία: Ταραχές στην Bouira, συμμετέχουν κυρίως μαθητές λυκείων και νέοι. Πέτρες κι εκτεταμμένη χρήση μολότωφ. Στο Bou Ismail, ταραχές ξεσπούν στην κηδεία ενός 32χρονου απ’ την πόλη αυτή που σκοτώθηκε στις ταραχές της 4/1 από αστυνομικά πυρά. Δεύτερη μέρα ταραχών στην Κωνσταντίνη και στα προάστιά της -με επιθέσεις σε κρατικά κτίρια και κυβερνητικά γραφεία- και στην Naciria. Ταραχές και στο Mostaganem: με το που πέφτει η νύχτα νεολαίοι με πέτρες και μολότωφ επιτίθενται στις δυνάμεις της τάξης. Η κυβέρνηση μπλοκάρει την πρόσβαση στο facebook και το twitter σ’ ολόκληρη τη χώρα.

8/1

Αλγερία: Ταραχές στην Skikda. Πυρπολούνται τα γραφεία του κυβερνόντος κόμματος, και σπάζονται τα φώτα των δρόμων σ’ όλο το κέντρο της Aïn Kechra από δεκάδες κυρίως νέους. Ταυτόχρονα, μια άλλη ομάδα στήνει οδοφράγματα στην εθνική οδό, και διαλύεται μόλις φτάνει η εθνοφρουρά. 35 συλλήψεις απ’ την αστυνομία. Συγκρούσεις και στο Οράν, μετά το κάλεσμα σε διαδήλωση μέσω facebook στο οποίο ανταποκρίθηκαν 50αριά άτομα, κυρίως φοιτητές και νέοι καλλιτέχνες. Ταραχές και στην Ouargla, γύρω απ’ τις λεωφόρους Παλαιστίνης και Τσε Γκεβάρα και στο Béni-Thour. Καίγονται και λεηλατούνται κρατικά κτίρια, η διεύθυνση των τηλεπικοινωνιών κα. Οι ταραχές εξαπλώνονται στο Aokas, Souk el Tenine, El Kseur, με επιθέσεις στα γραφεία του κυβερνητικού κόμματος, σε κρατικά κτίρια και σε αστυνομικές δυνάμεις. Παρόμοιο σκηνικό και στο Tizi Ouzou, με 27 τραυματίες από την καταστολή, ενώ εμφανίζονται επίσης και οδοφράγματα από μεταλλικές μπάρες και κάγκελα, και πυρπολήσεις τραπεζών (BDL κα). Στο Sidi Aïch, πυρπολούνται τα γραφεία της εταιρίας γκαζιού Sonelgaz που είχαν μόλις ανακαινιστεί, κι ένα όχημα της εταιρίας. Επιθέσεις σε κομματικά γραφεία, ένα ταχυδρομείο και σε κτίρια επιχειρίσεων. Λεηλασία των δικαστηρίων και καταστροφή τους, ως επανάληψη του ίδιου σκηνικού στην εξέγερση το 2001, αλλά αυτή τη φορά ολοκληρωτικά.

Τυνησία: ταραχές σε Thala, Kasserine με 9 νεκρούς.

Ισραήλ-Παλαιστινιακά εδάφη: κατά τη διάρκεια επεισοδίου μεταξύ της ισραηλινής αστυνομίας και παλαιστινίων, παιδιά της Παλαιστήνης κατάφεραν ν’ απαλλοτριώσουν οπλισμό των αστυνομικών. Σε επιχείρηση της αστυνομίας και της συνοριοφυλακής για ανεύρεση του οπλισμού ξέσπασαν ταραχές με τρεις αστυνομικούς τραυματίες.

7/1

Αλγερία: Ταραχές σε Akbou, Annaba, Belcourt/Belouizdad, Tazmalt, Tizi Ouzou, Sidi Aich, Ighzer Amokrane, Lakhdaria και Kadiria, με πυρπολήσεις κρατικών κτιρίων και κομματικών γραφείων. Στην Chéraga, οικογένειες καταληψιών στέγης περικυκλώνουν τις δυνάμεις της εθνοφρουράς σε ενέδρα, και τους τρέπουν σε φυγή. Συγκρούσεις και στο Bou Ismail, με έναν νεκρό εξεγερμένο από τις δυνάμεις καταστολής. Επιθέσεις με μολότωφ σε εμπορικά κέντρα και καταστήματα -σύμβολα της ακρίβειας. Ταραχές και στην Bouira, καταστρέφονται τα γραφεία της société générale, της Ecotec, νεαροί απ’ τις παραγκουπόλεις καταλαμβάνουν την κεντρική πλατεία, ενώ άλλοι μπλοκάρουν δρόμους (πχ τον RN18 στο προάστιο El Hachmia), δέκα αστυνομικοί τραυματίες. Ταραχές και στην M’Sila, με έναν 18χρονο νεκρό από την αστυνομική καταστολή. Αυθόρμητες ταραχές και οδοφράγματα και στην Κωνσταντίνη, με μια πρακτική που θα γενικευθεί τις επόμενες μέρες: μερικές εκατοντάδες νέοι κλείνουν την κυκλοφορία και τοποθετούν ογκόλιθους στην μέση του δρόμου. Στη συνέχεια μερικοί κλείνουν κοντινούς δρόμους κρατώντας επαφή με το αρχικό μπλόκο, και διατηρώντας μια κινητικότητα. Συνήθως, με το που φτάνουν οι αστυνομικές δυνάμεις μεγάλες σε όγκο, οι εξεγερμένοι σπάνια κάθονται να υπερασπιστούν το μπλόκο, αλλά επιχειρούν ένα καλό ντου και στη συνέχεια διαφεύγουν προς άλλο σημείο.

7/1

Τυνησία: ταραχές στο Sidi Bouzid, καθώς ειρηνική πορεία μαθητών ενώθηκε με εκατοντάδες κατοίκους της περιοχής και επιτέθηκε εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων.

6/1

Αλγερία: Ταραχές σε Αλγέρι, riouba, Dergana, Bordj el-Bahri, Bordj El Kiffa, Boumerdès, Akbou, Bordj Menaël, Naciria, Izhger Amokrane, Bouria και Ain Defla. Πυρπολήσεις κρατικών κτιρίων, λυκείων, δικαστηρίων και γραφείων εταιριών. Μπλόκα σε εθνικές οδούς και καταλήψεις πλατειών, που λειτουργούν ως σημεία συνεύρεσης κι ανταλλαγής πληροφοριών.

5/1

Αλγερία: Ταραχές σε Αλγέρι, Bab-El-Oued, Staouali, Tipaza, Fouka, Djelfa. Κρατικά κτίρια, επιχειρήσεις και καταστήματα που συμβολίζουν την ακρίβεια παραδίδονται στην πυρά. Το ίδιο σκηνικό στο Οράν, με πολύ περισσότερα πυρπολημένα αυτοκίνητα και λεηλατημένα μαγαζιά, και μια επίθεση εναντίον αστυνομικού τμήματος. Συγκρούσεις και στην Koléa, κοντά στο Αλγέρι, με πέτρες και μικροαντικείμενα κατά της αστυνομίας.

4/1

Τυνησία: συγκρούσεις και αστυνομική καταστολή στη Thala, σε πορεία μαθητών σε αλληλεγγύη με τους εξεγερμένους του Sidi Bouzid. Κυριαρχούν τα συνθήματα ενάντια στον φόβο.

Σαουδική Αραβία: Άγρια απεργία 500 εργατών για την καταβολή δεδουλευμένων.

Ντουμπάι: Εξέγερση 2.000 εργατών στο Al Quoz, αφήνει πίσω της λεωφορεία, εταιρικά γραφεία κι έπιπλα κατεστραμμένα, κι έναν σεκιουριτά νεκρό. Η εταιρία Jams HR solutions δηλώνει πως πρόκειται απλά για έκτροπα μεθυσμένων απ’ το χριστουγεννιάτικο πάρτυ.

1/1

Αίγυπτος: Παγιδευμένο αυτοκίνητο-βόμβα εκρήγνυται μπροστά στην κοπτική εκκλησία της Al-Qiddisssine στην Αλεξάνδρεια με θύματα 21 νεκρούς. Εκατοντάδες κόπτες χριστιανοί συγκρούονται με την αστυνομία.
βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2011/01/26/emeute-au-caire-et-a-suez-25-janvier-2011-videos/

Τυνησία: συνεχίζεται το κλίμα αναταραχής του Δεκέμβρη, βίντεο: https://berthoalain.wordpress.com/2010/12/25/emeutes-de-%D8%B3%D9%8A%D8%AF%D9%8A-%D8%A8%D9%88%D8%B2%D9%8A%D8%AF-sidi-bouzid-%E2%80%93-decembre-2010-les-videos/

~

Δείτε επίσης:

Ταραχές σε Τυνησία και Αλγερία, 1/2011

Ταραχές στην Αίγυπτο, 1/2011 & Εγχειρίδιο της εξέγερσης

H αναταραχή στον αραβικό κόσμο, χρονολόγιο Γενάρη-Φλεβάρη 2011

Γιορτή της Φωτιάς στην Τεχεράνη, Ιράν 15/03/2011

Στρατηγική της εξέγερσης και της πολιορκίας της Μισράτα, Λιβύη 4/4/2011

Η Βεγγάζη ξυπνά, ο λαός της μαρτυρά, Λιβύη 8/4/2011

Μισράτα: συνάντηση μ’ έναν οπλοποιό κι έναν μανάβη, Λιβύη 12/4/2011

Εξεγερσιακές τεχνικές από την Μισράτα, Λιβύη 12/4/2011

“Υγρό και μαύρο”: Νέα από Βεγγάζη, Λιβύη,  14/4/2011

Ενημέρωση από Μισράτα, 15/4/2011

Για τον τραυματισμό ενός απ’ τους συντρόφους-ανταποκριτές στην Μισράτα, 26/4/2011

Ο Καντάφι δε θα τολμήσει…: Νέα από Λιβύη, 7/5/2011

“Πως να διαδηλώσετε έξυπνα” – Εγχειρίδιο της αιγυπτιακής εξέγερσης

Το εγχειρίδιο αυτό (“Πώς να διαδηλώσετε έξυπνα“) κυκλοφόρησε χέρι με χέρι μεταξύ εξεγερμένων του Καϊρου, με την παρότρυνση να μην δημοσιευτεί σε ιστότοπους δικτύωσης όπως το facebook ή το twitter, ώστε να μην ανιχνευτούν απ’ την αιγυπτιακή ασφάλεια οι χρήστες που θα το διακινούν. Παρόλαυτά, ένα μέρος του στάλθηκε από δυο διαφορετικά άτομα στις 27/1 για δημοσίευση στην The Atlantic (link),  το οποίο και μεταφράστηκε στα αγγλικά (“How to protest intelligently“) από έναν χρήστη του twitter -στη συνέχεια ζήτησε να σβηστεί ο λογαριασμός του-. Απο κει και πέρα, η μετάφραση κυκλοφόρησε σε διάφορα μέσα (πχ Guardian). Το ίδιο κομμάτι μεταφράστηκε επίσης στα γαλλικά από την ομάδα Le Reveil (link), με τη λογική της συνενοχής  με τους αιγύπτιους εξεγερμένους. Η ελληνική μετάφραση έγινε με τη βοήθεια του Άχμαντ και, προς το παρόν, μάλλον είναι η μόνη ολόκληρου του κειμένου σε άλλη γλώσσα. Το αραβικό πρωτότυπο μπορεί να βρεθεί στο scribd (link).

Αν και ένα τέτοιο κείμενο πιθανόν να ξενίζει τον αναγνώστη ή την αναγνώστρια αυτού του site, το εγχειρίδιο πέρα απ’ το αμετάβλητο ενδιαφέρον ενός ιστορικού ντοκουμέντου απ’ την καρδιά της εξέγερσης, όπως την συνέλαβε (αυτό που φαίνεται να αντιπροσωπεύει) μια τάση αυτής στο ξεκίνημά της, διαθέτει και μια άλλη σημαντική ποιότητα: Ο ορισμός στρατηγικής-τακτικής και η προσαρμογή των τακτικών (στα όρια της εργαλειοποίησης) στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων που τίθενται, γίνεται με αμετακίνητη συνέπεια και σχεδόν ξεχασμένη εφευρετικότητα, που αναπληρώνει -ως προς τη χρησιμότητα του κειμένου- τους σαφείς περιορισμούς των πολιτικών στόχων που θέτει το ίδιο (εν ολίγοις, μια αιγυπτιακή μεταπολίτευση) περιορισμοί που είναι προφανώς αλληλένδετοι με την εργαλειακή αντιμετώπιση της εξέγερσης. Τέλος, η μετάφρασή του αποτελεί και μια μικρή απόδειξη της φυσιολογικής επικοινωνίας μεταξύ των φίλων της εξέγερσης διεθνώς, χωρίς τη διαμεσολάβηση των ορνίων των μμε.

Κλικ στην εικόνα ή τον τίτλο, για να ανοίξετε το αρχείο pdf, δεξί κλικ για κατέβασμα (2.23 ΜΒ)

“Πώς να διαδηλώστε έξυπνα”.pdf


Ταραχές στην Αίγυπτο – τελευταία νέα 30/1

π ώ ς   ν α   δ ε θ ε ί   η   Μ ε σ ό γ ε ι ο ς   μ ε   σ τ ο υ π ι ά  . . .

Αναθαρρημένο απ’ την Τυνησιακή εξέγερση, είναι η σειρά του Αιγυπτιακού προλεταριάτου να εμφανιστεί με δυναμικό τρόπο στους δρόμους. Είχαν προηγηθεί οι αυτοπυρπολήσεις τεσσάρων Αιγυπτίων στις 17 και 18 Γενάρη, ενώ απ’ τις 25 γιγαντώθηκαν οι διαδηλώσεις σ’ όλες τις μεγάλες πόλεις.

H Αίγυπτος είναι μια πολυπληθής χώρα 80 εκ. κατοίκων, οι περισσότεροι εκ των οποίων συγκεντρωμένοι στο Δέλτα και κατά μήκος του Νείλου, δευτερευόντως στη χερσόνησο του Σινά, ενώ η τεράστια έκταση της Σαχάρας είναι σχεδόν ακατοίκητη. Το 1952 το στρατιωτικό κίνημα του Νάσερ ανάγκασε τον βρετανόφιλο βασιλιά Φαρούκ σε φυγή στο εξωτερικό, κι εθνικοποίησε την οικονομία (με πρώτη τη διώρυγα του Σουέζ για την οποία θα συγκρουστεί ένοπλα με Βρετανία-Γαλλία-Ισραήλ το 1956), ενώ θ’ ακολουθησουν δυο ακόμη πολεμικές συγκρούσεις με το Ισραήλ το ’67 και το ’73. Απ’ το 1981 στην εξουσία εκλέγεται (με εκλογές ενός υποψηφίου μέχρι το 2005, και προεπιλεγμένων υποψηφίων έκτοτε, ποσοστά συμμετοχής της τάξης του 25% κλπ) ο πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ, που θα επανασυνδέσει τη χώρα με τη δύση προάγοντας ιδιωτικοποιήσεις, ενώ η στρατιωτική ηγεσία παίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής. Ο στρατός λαμβάνει δισ. δολλάρια ως οικονομική βοήθεια από τις ΗΠΑ (απ’ την εποχή του πολέμου στο Ιράκ, βρίσκεται σε θέση προνομιακού εταίρου των ΗΠΑ, τρίτη παγκοσμίως στο ποσό της “βοήθειας” που λαμβάνει), και διατηρεί μια σύγχρονη βιομηχανία παραγωγής όπλων αλλά και καταναλωτικών αγαθών, η οποία εξαιρείται απ’ την κρατική φορολογική κι εργατική νομοθεσία. Λέγεται πως η στρατιωτική ηγεσία, συνδεδεμένη στα συμφέροντά της με το καθεστώς Μουμπάρακ, είναι απογοητευμένη απ’ την πιθανότητα διαδοχής του Μουμπάρακ απ’ τον γιο του. Βασική πυλώνες της αιγυπτιακής οικονομίας είναι ο τουρισμός, η γεωργία (Δέλτα και κοιλάδα του Νείλου) και το πετρέλαιο (Σινά, Ερυθρά θάλασσα). Απ’ το 2003 κι έπειτα, το υπουργείο οικονομικών πήρε δραστικά μέτρα φιλελευθεροποίησης της οικονομίας, για τα οποία η χώρα τέθηκε απ’ το ΔΝΤ στην κορυφή της λίστας των χωρών που παίρνουν μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες το 2010. Η διάχυτη δυσφορία για την άνοδο των τιμών βασικών αγαθών, καθώς και το αίσθημα απαξίωσης της κυβέρνησης που είναι συνδεδεμένη με το καθεστώς διαφθοράς και ανοιχτής καταστολής του πληθυσμού εκφράζονται ανοιχτά παράλληλα με το κύμα αναταραχής στον αραβικό κόσμο του Γενάρη 2011, με μηνύματα στο διαδίκτυο για διαδηλώσεις ενάντια στην ακρίβεια, τις αισχρές συνθήκες ζωής (20% κάτω απ’ το όριο της απόλυτης φτώχειας, η πλειοψηφία ζει σε πρόχειρα πολυόροφα κτίρια -η περιοχή δεν είναι σεισμογενής- με ελλειματική ύδρευση-αποχέτευση-θέρμανση κλπ), την ανεργία, τη διαφθορά και το καθεστώς Μουμπάρακ.

25 Γενάρη: “Εθνική Ημέρα της Αστυνομίας”. Αντικυβερνητικές διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια, το Σουέζ, την Ισμαηλία, το Ασσουάν και αλλού. Οι διαδηλωτές είναι για πρώτη φορά λόγω τεράστιου όγκου ικανοί να σπάσουν τα κορδόνια της αστυνομίας, και να υποχρεώσουν τους μπάτσους σε υποχώρηση, παρά την εκτεταμμένη χρήση κανονιών νερού και δακρυγόνων. 15.000 καταλαμβάνουν την κεντρική πλατεία Ταρίρ του Καϊρου και παραμένουν εκεί για ώρες μετά την νίκη τους επί της αστυνομίας. Ένας μπάτσος νεκρός στο Κάιρο, δυο νεκροί διαδηλωτές στο Σουέζ. Φυγή του γιου και διαδόχου του ισόβιου προέδρου Μουμπάρακ στο Λονδίνο.

26 Γενάρη: Χιλιάδες στους δρόμους με άγριες διαθέσεις, ένας μπάτσος κι ένας διαδηλωτής νεκροί στο Κάιρο. Πρωτοφανής εξέγερση στο Σουέζ και άγρια καταστολή της με χρήση πραγματικών πυρών απ’ την αστυνομία. Οι εξεγερμένοι πρόλαβαν να πυρπολήσουν τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό της πόλης και αρκετά κρατικά κτίρια. Η αστυνομία τελικά θα υποχωρήσει.

27 Γενάρη: Πρώτη εμφάνιση επίδοξων διαχειριστών της εξέγερσης, με δηλώσεις κι εμφανή παρουσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (που διώκεται απ’ το καθεστώς), και του Mohamed El Baradei, δυτικοθρεμμένης προσωπικότητας με βλέψεις μεταβατικού προέδρου. Ένας Βεδουίνος διαδηλωτής πυροβολείται εν ψυχρώ από μπάτσους. Εξοπλισμός των εξεγερμένων στο Σουέζ και την εγγύτερη περιοχή του Σινά, και επιθέσεις κατά αστυνομικών τμημάτων και άλλων κυβερνητικών και κρατικών κτιρίων, οχημάτων, με μολότωφ αλλά και σφαίρες. Ρουκέτες και ριπές αυτομάτων εναντίον αστυνομικών τμημάτων σ’ όλο το Σινά. Μέρος του πληθυσμού είχε ήδη κάποια πρόσβαση στα όπλα απ’ την εποχή της αντι-ισραηλινής αντίστασης. Επιβάλλεται απαγόρευση κυκλοφορίας την νύχτα. Τουλάχιστον 1.000 διαδηλωτές συλληφθέντες. Νυχτερινές μπούκες σε σπίτια και συλλήψεις. Ανησυχίες για τον τουρισμό απ’ το συνέδριο της ένωσης ταξειδιωτικών πρακτόρων που συνεδριάζει στο Λούξορ, το οποίο όπως και τα περισσότερα θέρετρα διατηρούνται ατάραχα. Αναστολή της λειτουργίας του χρηματιστηρίου, μετά την κάθετη πτώση που έπιασε το όριο του 6%.

28 Γενάρη: Διαδηλώσεις αλληλεγγύης σε Τουρκία, Λονδίνο, Τυνησία και για πρώτη ίσως φορά στο Κατάρ. Λέγεται πως Τυνήσιοι έστελναν μέσω facebook και blogs συμβουλές σε Αιγύπτιους για το πώς ν’ αντιμετωπίζουν την αστυνομία. Ανακοίνωση μέσω facebook για μια Μέρα της Οργής, από την ίδια ομάδα που δημοσίευσε το κάλεσμα για τις 25, καλώντας σε πορεία ενός εκατομμυρίου. Η κυβέρνηση ρίχνει το ίντερνετ. Μετά από λίγες ώρες πέφτουν και τα κινητά, μέσω των οποίων κυκλοφορούσε σε μηνύματα το κάλεσμα. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή νομοθεσία έκτακτης ανάγκης που έχει επιβληθεί απ’ το 1958, αναβαθμίζοντας το αστυνομικο-δικαστικό σύμπλεγμα, η κυβέρνηση έχει αυτή τη δυνατότητα. Ο κόσμος μέσα σε 15′ απ’ το τέλος της προσευχής της Παρασκευής προσέρχεται στους δρόμους κατά χιλιάδες. Το κράτος απαντά με πραγματικά πυρά και βία, ενώ ο El Baradei συλλαμβάνεται διακριτικά και τίθεται σε κατ’ οίκον περιορισμό. -10% για το αιγυπτιακό χρηματιστήριο αξιών και +4,3% για την τιμή του πετρελαίου. Οι εξεγερμένοι του Σουέζ καταλαμβάνουν το αρχηγείο της αστυνομίας μετά τον φόνο ενός διαδηλωτή από μπάτσους, και απελευθερώνουν όλους τους κρατουμένους, οι περισσότεροι διαδηλωτές των προηγουμένων ημερών. Ένας διαδηλωτής πέφτει νεκρός από αστυνομικά πυρά στο Πορτ-Σάιδ, όπου οι εξεγερμένοι πυρπολούν όλα τα κρατικά κτίρια της πόλης. Το απόγευμα, διαδηλωτές καταφέρνουν να πυρπολήσουν γραφεία του κυβερνόντος εθνικού δημοκρατικού κόμματος NDP στο Κάιρο (φωτογραφίες!). Ωστόσο, όταν πολλοί απ’ αυτούς σταματούν για την απογευματινή προσευχή, οι αστυνομικοί συνεχίζουν να τους επιτίθενται και τους διαλύουν με χρήση δακρυγόνων. “Δείτε τί κάνει η αστυνομία! Θέλουμε τον στρατό μαζί μας!” (Κάιρο, διαδηλωτής προς ανταποκριτή του Aljazeera). Αργά το απόγευμα, η κυβέρνηση στέλνει τον στρατό να καταστείλει την εξέγερση στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια και το Σουέζ. Στρατιώτες και διαδηλωτές χαμογελούν και γνέφουν ο ένας στον άλλον, ενώ ο στρατός δεν φαίνεται να κάνει κάτι για να εμποδίσει τους διαδηλωτές, αρκετοί μάλιστα ανεβαίνουν στα τανκς. Δεκάδες χιλιάδες εξεγερμένων σπάνε την απαγόρευση κυκλοφορίας στο Κάιρο και πυρπολούν τα κεντρικά γραφεία του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος του Μουμπάρακ. Το Al Jazeera αναφέρει απροθυμία του στρατού να καταστείλει την εξέγερση στο Κάιρο, όσο και στην Αλεξάνδρεια και στο Σουέζ. Την επόμενη μέρα η κυβέρνηση κλείνει τα γραφεία του καναλιού και παύει την μετάδοσή του στην Αίγυπτο. Διαδηλωτές μαζί με στρατιώτες σχηματίζουν αλυσίδα “προστασίας” του Αιγυπτιακού Μουσείου.

29 Γενάρη: Συνεχής παρουσία χιλιάδων στους δρόμους, κυριαρχούν τα συνθήματα εναντίον του καθεστώτος και του Μουμπάρακ (φωτογραφίες), και για ενότητα του στρατού με τους διαδηλωτές. Σύμφωνα με ανταποκριτές του Al Jazeera, οι διαδηλωτές φαίνονται να χουν περισσότερη αυτοπεποίθηση από τις περισσότερες μέρες, ενώ το κλίμα είναι πιο χαρμόσυνο, άνθρωποι όλων των ηλικιών βρίσκονται στους δρόμους (η απαγόρευση κυκλοφορίας έχει καταργηθεί στην πράξη) με την πεποίθηση ότι το τέλος του καθεστώτος είναι θέμα ημερών πια. Στο Μπενί Σουέφ του Καϊρου, 17 διαδηλωτές έπεσαν νεκροί προσπαθώντας να επιτεθούν στο υπουργείο εσωτερικών όταν μπάτσοι άνοιξαν πυρ στο ψαχνό εναντίον τους. Στο Σουέζ -που παίζει έναν ρόλο ανάλογο του Sidi Bouzid στην Τυνησία ως η πρωτεύουσα της εξέγερσης- εξεγερμένοι εισέβαλαν σε αστυνομικό τμήμα και αφαίρεσαν όλο τον οπλισμό απ’ τους μπάτσους πριν τους αφήσουν να φύγουν, και πυρπολήσουν το κτίριο! Το κράτος, μετά τους 300.000 ασφαλίτες που λέγεται ότι έχει συνολικά κινητοποιήσει, τώρα πολιορκεί το Σουέζ με μηχανοκίνητες στρατιωτικές διμοιρίες. Στη Ράφα του Σινά, τρεις μπάτσοι λυντσαρίστηκαν μέχρι θανάτου από το εξαγριωμένο πλήθος. Εισβολές σε φυλακές και μαζικές αποδράσεις λαμβάνουν χώρα. Και ορισμένα “περίεργα” περιστατικά:

1. Άγνωστοι κατάφεραν να περάσουν απ’ την αλυσίδα διαδηλωτών-στρατιωτών γύρω απ’ το Αιγυπτιακό Μουσείο και να καταστρέψουν δυο μούμιες και να προκαλέσουν διάφορες ζημιές. Η πρόσβαση στις πυραμίδες της Γκίζας έχει αποκλειστεί απ’ τον στρατό, αν και η γειτονική πόλη Σαρμ-Ελ-Σεϊχ φαίνεται να ‘ναι ήσυχη.

2. Σύμφωνα με διάφορες αναφορές σε μπλογκς της Al Jazeera και της Liberation, παρακρατικοί της Κρατικής Ασφάλειας φέροντας όπλα με διακριτικά του κυβερνόντος κόμματος επιτέθηκαν, πυρπόλησαν και λεηλάτησαν σπίτια λαϊκών γειτονιών του Καϊρου. “Τρομοκρατούν τον πληθυσμό, ώστε να γυρίσει γονατιστός στην “προστασία” της αστυνομίας”.

3. Στην Αλεξάνδρεια σύμφωνα με μαρτυρία στο Al-Arabiya, διαδηλωτές καταφέρνουν να ακινητοποιήσουν δυο ενόπλους που λήστεψαν μια τράπεζα στη διάρκεια διαδήλωσης, και τους “κατάσχουν” τις αστυνομικές ταυτότητες που διέθεταν οι δύο “άνθρωποι της Ασφάλειας, που είχαν στόχο να δημιουργήσουν χάος”. (βλ. και -google translation- Cris d’ Egypte)

30 Γενάρη: Δεκάδες χιλιάδες εξεγερμένοι παραμένουν όλη την νύχτα στην κεντρική πλατεία Tahrir του Καϊρου, σπάζοντας ξανά την απαγόρευση στην πράξη. Στρατιωτικές μονάδες παίρνουν θέση σε σημεία κλειδιά της πόλης, σταθμούς, τράπεζες, κρατικά κτίρια κλπ, ενώ η αστυνομία αποσύρεται. Ταυτόχρονα, εμφανίζονται οι πρώτες πολιτοφυλακές κατοίκων, με ελαφρύ οπλισμό, μαχαίρια, λοστάρια κλπ, για να αντιμετωπιστούν οι παρακρατικές επιθέσεις στις γειτονιές. Ο στρατός καταλαμβάνει τους δρόμους του Σουέζ, ενώ η αστυνομία έχει υποχωρήσει. Οι τράπεζες και το χρηματιστήριο αναστέλλουν τη λειτουργία τους. Ο υπουργός εθνικής άμυνας κι επικεφαλής του στρατού M. Tantawi εμφανίζεται μεταξύ των διαδηλωτών στην πλατεία Tahrir (ο στρατός ήδη απ’ τους αραβο-ισραηλινούς πολέμους χαίρει ευρεία αποδοχή στην αιγυπτιακή κοινωνία). Ο Μουμπάρακ συνεδριάζει με τη στρατιωτική ηγεσία και προτείνει τον πρώην επικεφαλής του στρατού και υπουργο αεροπλοϊας Ahmed Shaqif για πρωθυπουργό. Ο Shaqif είναι ιστορικό στέλεχος του κόμματος και προσωπικότητα ευρείας αποδοχής μεταξύ των στρατιωτικών που αποτελούν το τελευταίο στήριμα του Μουμπάρακ. Ο υπουργός πληροφοριών Ομάρ Σουλεϊμάν ορίζεται αντιπρόεδρος. 34 μέλη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας απελευθερώνονται απ’ τον κατ’ οίκον περιορισμό τους, μετά από εγκατάλειψη των πόστων εκ μέρους των φρουρών τους. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα επίσης αντλεί την αποδοχή της κατά μεγάλο μέρος στην αντίσταση κατά των Ισραηλινών δυνάμεων (ουσιαστικά ήταν το σαμποτάζ των Αδελφών Μουσουλμάνων που επέσπευσε την εγκατάλειψη του Σινά απ’ τους Ισραηλινούς).Όσον αφορά την εξέγερση, με ανακοίνωσή της έχει ζητήσει την αναχώρηση του Μουμπάρακ, υπέρ μιας παρέμβασης του στρατού, δηλώνοντας ωστόσο ότι δε θα θέσει κάποια υποψηφιότητα για την επερχόμενη κυβέρνηση. Εξέγερση στη φυλακή Wadi Natron, αφοπλισμός των δεσμοφυλάκων και μαζική απόδραση χιλιάδων κρατουμένων. Τέσσερις φυλακές σ’ ολη τη χώρα εξεγείρονται και χιλιάδες κρατούμενοι δραπετεύουν μαζικά. Δεκάδες πέφτουν νεκροί στην προσπάθειά τους να αποδράσουν απ’ τις φυλακές του Ανατολικού Καϊρου, 14 πτώματα μαζεύει η τοπική πολιτοφυλακή κατοίκων μπροστά στο τζαμί, 2 είναι μπάτσων ενώ τα υπόλοιπα κρατουμένων. Στη φυλακή του Αμπού Ζαμπάαλ, προς την Αλεξάνδρεια η κατάσταση παραμένει εκτός ελέγχου με ανταλλαγές πυρών μέσα κι έξω απ’ τη φυλακή. Στο Φαγιούμ στα νότια, δεκάδες κρατούμενοι κατάφεραν να ξεφύγουν, ενώ ένας μπάτσος πλήρωσε  την προσπάθειά του να σταματήσει κάποιους απ’ αυτούς, με τη ζωή του. Ο στρατός αναλαμβάνει να εμποδίσει τους δραπέτες να ξεφύγουν.

Στους 29 υπολογίζονται οι νεκροί στην Αλεξάνδρεια που πληρώνει το πιο βαρύ τίμημα της καταστολής, ως πόλη-διεθνής βιτρίνα του καθεστώτος, 28 στο Σουέζ, 15 στο Κάιρο συν 17 στο Μπενί Σουέφ, και τουλάχιστον 117 σ’ όλη τη χώρα.

Πηγές:

https://berthoalain.wordpress.com/

http://cettesemaine.free.fr

http://juralibertaire.over-blog.com/

http://www.wikimedia.org/wikipedia/en/wiki/2011_Egyptian_protests

Σχετικά:

Ταραχές σε Τυνησία και Αλγερία, 1/2011

Ταραχές στην Αίγυπτο, 1/2011 & Εγχειρίδιο της εξέγερσης

H αναταραχή στον αραβικό κόσμο, χρονολόγιο Γενάρη-Φλεβάρη 2011

Γιορτή της Φωτιάς στην Τεχεράνη, Ιράν 15/03/2011

Στρατηγική της εξέγερσης και της πολιορκίας της Μισράτα, Λιβύη 4/4/2011

Η Βεγγάζη ξυπνά, ο λαός της μαρτυρά, Λιβύη 8/4/2011

Μισράτα: συνάντηση μ’ έναν οπλοποιό κι έναν μανάβη, Λιβύη 12/4/2011

Εξεγερσιακές τεχνικές από την Μισράτα, Λιβύη 12/4/2011

“Υγρό και μαύρο”: Νέα από Βεγγάζη, Λιβύη,  14/4/2011

Ενημέρωση από Μισράτα, 15/4/2011

Για τον τραυματισμό ενός απ’ τους συντρόφους-ανταποκριτές στην Μισράτα, 26/4/2011

Ο Καντάφι δε θα τολμήσει…: Νέα από Λιβύη, 7/5/2011

Ταραχές σε Τυνησία και Αλγερία – τελευταία νέα 30/1

Τ Υ Ν Η Σ Ι Α

Στην Τυνησία, το καθεστώς του Μπεν Αλί, τραντάζεται στα μέσα Δεκέμβρη για πρώτη φορά τόσο σοβαρά τα 23 χρόνια που κυβερνά με περισσή καταπίεση και διαφθορά. Μια πρωτοφανής λαϊκή εξέγερση ξεσπά μετά την ταπεινωτική κατάσχεση της πραμμάτειας ενός νεαρού πανεπιστημιακού αποφοίτου 26 χρονών που δούλευε ως πλανόδιος πωλητής φρούτων και λαχανικών, απ’ τη δημοτική αστυνομία. Η απόπειρα αυτοκτονίας του νεαρού μικροπωλητή με αυτοπυρπόληση (θα καταλήξει λίγο αργότερα), σε συνδυασμό με τις αυτοπυρπολήσεις ενός 25χρονου, κι ενός 34χρονου (Houssine Ben Faleh Fahli και Lofti Guadri) στο Sidi Bouzid, έθεσαν σε κίνηση μια εκτεταμένη αμφισβήτηση του καθεστώτος.

26 Δεκέμβρη: Οργισμένες διαδηλώσεις συνεχίζονται στο Sidi Bouzid για 6η μέρα στη σειρά. Επιθέσεις σε αστυνομικούς, ένα όχημα της αστυνομίας, κρατικών και κομματικών γραφείων με μολότωφ και πέτρες. Η αστυνομία απαντά με εντατικοποίηση της χρήσης των δακρυγόνων και εκατοντάδες συλλήψεις. Λήγουν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της γενικής ένωσης εργατών και του τοπικού κυβερνήτη, καταλήγοντας στην απελευθέρωση όλων των διαδηλωτών (34 προφυλακισμένοι ως τότε), με εξαίρεση 3 για “λόγους κρατικής ασφαλείας”.

28 Δεκέμβρη: Μεγάλες διαδηλώσεις ανέργων πτυχιούχων και αλληλέγγυων προς τον λαό του Sidi Bouzid στην Τύνιδα. Συνθήματα κατά του καθεστώτος, ενάντια στην αύξηση των τιμών, και κοινωνικής δικαιοσύνης κυριαρχούν. “Αξιοπρέπεια είναι η εργασία και η ελευθερία”, στίχο του εθνικού ύμνου επαναλαμβάνουν πολλοί νέοι διαμαρτυρόμενοι για την ανεργία (πάνω από 75% των κατοίκων της χώρας είναι κάτω των 30 ετών, ενώ τα επίσημα στατιστικά για την ανεργία μεταξύ των νέων την φέρουν στο 20%).

1 Γενάρη: Οι ταραχές εξαπλώνονται σε πολλά χωριά του Sidi Bouzid μετά τον θάνατο ενός διαδηλωτή, του Chawki Hidri από πυροβολισμούς αστυνομικών στις 24 Δεκέμβρη. Μετά τους άγριους ξυλοδαρμούς συλληφθέντων, οι δικηγόροι ανταποκρίνονται σε πρόσκληση του σωματείου τους και φορούν κόκκινα περιβραχιόνα σε όλα τα δικαστήρια της χώρας, δεχόμενοι την επίθεση αστυνομικών με πολιτικά έξω από πολλά δικαστήρια.

3 Γενάρη: Κάλεσμα μέσω facebook 11.000 νέων τυνήσιων σε γενική απεργία. Μέσα σε λίγες μέρες, το “η εργασία είναι δικαίωμα” έχει δώσει τη θέση του σε συνθήματα όπως “αρκετά με τον Μπεν Αλί”, “υπουργείο εσωτερικών=υπουργείο τρομοκρατίας”, και άλλα ανοιχτά αντικυβερνητικά κι αντικατασταλτικά συνθήματα. Το καθεστώς λογοκρίνει μια πλατφόρμα blogging, μια πύλη πληροφοριών που εδρεύει στο εξωτερικό, φιλτράρει συγκεκριμμένες λέξεις-κλειδιά στο twitter, ιστοσελίδες έχουν κλειδωθεί κλπ. Στο εξωτερικό, ο αγγλοσαξονικός τύπος περιγράφει το καθεστώς ως απογυμνωμένο από πραγματική κοινωνική και πολιτική δύναμη, ενώ ο γαλλικός είναι πιο προσεχτικός στις διατυπώσεις του.

6 Γενάρη: Ένταση, απεργίες, διαδηλώσεις και συλλήψεις μετά την κηδεία του Mohamed Bouazizi. Βίαιες διαδηλώσεις στην Thala (νοτιοδυτικά της Τύνιδας) αναγκάζουν σε κλείσιμο τα σχολεία της πόλης μέχρι νεωτέρας. Συλλήψεις του ράπερ El Général και των ακτιβιστών μπλόγκερς Hamadi Kaloutchal, Slim Amamou, Azyz Ammami.

8 Γενάρη: Τουλάχιστον ένας νεκρός στις νέες διαδηλώσεις ενάντια στην ανεργία στη Thala,  αναφέρει το Reuters. Οι ταραχές εξελίσσονται με απρόβλεπτο και χαοτικό τρόπο, χάρη στην απουσία παραδοσιακών οργανωτικών και θεσμικών πολιτικών δομών.

9 Γενάρη: Επέμβαση του στρατού με αποτέλεσμα τον θάνατο 5 διαδηλωτών. Τα συνδικάτα αρνούνται να καταδικάσουν το κίνημα. Τεταμένη ατμόσφαιρα. Έκρηξη στην πρεσβεία της Τυνησίας στο Seine-Saint-Dennis στο Παρίσι. Απόπειρες αυτοκτονίας κατοίκων αναφέρονται σε περιοχές όπου ο στρατός προελαύνει. Σφοδρές συγκρούσεις στη Regueb όπου η αστυνομία ανοίγει πυρ σκοτώνοντας τρεις. Απαγόρευση συναθροίσεων, στρατιωτικός νόμος και χρήση πραγματικών πυρών από στρατιωτικές δυνάμεις και παραστρατιωτικούς (τάγματα θανάτου). Στην Kalima αστυνομικοί την πέφτουν με πραγματικά πυρά σε κηδεία δολοφονημένου διαδηλωτή, κυνηγώντας τους συγγενείς και συντρόφους του, μέχρι να εγκαταλείψουν το φέρετρο πίσω. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τον αριθμό των νεκρών. Τουλάχιστον 16 νεκροί και δεκάδες τραυματίες στην Thala. Συγκρούσεις και νεκροί διαδηλωτές σε Feriana, Meknassi, Reguab. Πυρκαγιές και πένθος παντού, καθώς ο λαός πέραν του να πλήξει ορισμένα κυβερνητικά κτήρια φαίνεται στην ουσία ανίσχυρος μπρος στα τάγματα θανάτου και τον στρατό. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Chebbi κάνει λόγο για 20 νεκρούς (στην πραγματικότητα ο αριθμός ξεπερνά κατά πολύ αυτό το νούμερο -πιθανώς πολλαπλάσιος- ενώ υπάρχουν αγνωστο πόσοι αγνοούμενοι) και ζήτησε απ’ τον Μπεν Αλί κατάπαυση του πυρός. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι νεκροί “είναι δύο ως πέντε, που σκοτώθηκαν ενώ η αστυνομία βρισκόταν σε αυτοάμυνα”.

10 Γενάρη: Διαδηλώσεις και ταραχές σε Bab Jdid, Bab Eljazira, Boumendil, Bab Laassel, Bardo, Mannouba, Den Den και στην πρωτεύουσα Τύνιδα. Στην Kasserine, η αστυνομία περικυκλώνει τους δικηγόρους της πόλης και τους απειλεί με τα όπλα της. Βίαιες συγκρούσεις στην Jendouba, οι εξεγερμένοι παίρνουν την πόλη στα χέρια τους, αν και η αστυνομία συνεχίζει τον πόλεμο φθοράς με πραγματικά πυρά. Η κυβέρνηση κλείνει σχολεία και πανεπιστήμια “μέχρι νεωτέρας”, καθώς αυτά είχαν μετατραπεί σε χώρους συνάντησης και οργάνωσης των εξεγερμένων.

11 Γενάρη: “Ειρηνική συγκέντρωση” καλλιτεχνών και άλλων, για την απελευθέρωση των κρατουμένων της εξέγερσης. Οι μαροκινές αρχές απαγορεύουν συγκέντρωση στο Ραμπάτ υπέρ του τυνησιακού λαού. Πρώτες αναφορές για αυτομόληση στρατιωτών που έστρεψαν τα οπλα τους προς την αστυνομία, ενώ ομάδες διαδηλωτών κατέφυγαν σε καμιόνια του στρατού για να διαφύγουν από αστυνομικούς, στην Kasserine. Στην πρωτεύουσα, νεολαίοι πολιορκούν στρατόπεδα ελπίζοντας να πείσουν τους στρατιώτες να ενωθούν μαζί τους ή τουλάχιστον να αρνηθούν να τους καταστείλουν. Συγκρούσεις στα προάστεια της Τύνιδας, οι εκκλήσεις του Μπεν Αλί για ηρεμία και η εξαγγελία 300.000 νέων θέσεων εργασίας δεν φαίνεται να πιάνουν τόπο. Λεηλασίες καταστημάτων και οδοφράγματα στην πρωτεύουσα, “δεν φοβόμαστε” διακρίνεται απ’ τα συνθήματα των εξεγερμένων. Η αστυνομία επικρατεί στα δυτικά, όπου και εκτελούνται ή εξαφανίζονται δεκάδες άνθρωποι, ενώ οι εξεγερμένοι ελέγχουν το κέντρο.

12 Γενάρη: Έκρηξη στην πρεσβεία της Τυνησίας στη Βέρνη. Ο πρέσβης κάνει λόγο για “τρομοκρατική πράξη, που οφείλεται στην παραπληροφόρηση των τελευταίων ημερών για το τί συμβαίνει στην Τυνησία”. Πάνω από 50 οι νεκροί, μόνο στην Kasserine. 14χρονος διαδηλωτής σκοτώνεται από αστυνομικούς στη Sfax. 16 τουλάχιστον οι νεκροί της ημέρας, σύμφωνα με το Al-Jazeera. Κατεστραμμένα τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης και τουλάχιστον δυο αστυνομικά τμήματα.

13 Γενάρη: η κυβέρνηση παίζει το τελευταίο της χαρτί, αυτό του τρόμου: ένα μέρος της αστυνομίας αποκόπτεται απ’ το επίσημο σώμα, και μετατρέπεται σε μια “πολιτοφυλακή” που παίρνει τον νόμο στα χέρια της σε πολλές πόλεις, αφήνοντας πίσω της δολοφονημένους, απαγωγές, βιασμούς, λεηλασίες περιουσιών κλπ. Το καθεστώς Μπεν Αλί έχοντας πλέον μια περιορισμένη στήριξη κυρίως στο εξωτερικό (κυρίως Γαλλία και ΗΠΑ, ενώ o Ban Ki-Moon του ΟΗΕ έκανε μια χλιαρή σύσταση για “αυτοσυγκράτηση και διάλογο”) και στην αστυνομία, ξεσπά σε ανοιχτό πόλεμο εναντίον του πληθυσμού. Στην τουριστική Corniche καίγεται μια βίλα κρατικού αξιωματούχου, και λεηλατούνται πολυτελή καταστήματα, στην Gafsa λεηλατούνται τα Carrefour, το ίδιο και στην Gabès, ενώ σε άλλες πόλεις ξεσπούν συγκρούσεις με την αστυνομία. Η αστυνομία προσπαθεί να διασφαλίσει τα τουριστικά θέρετρα (η Τυνησία είναι αγαπημένος τουριστικός προορισμός πολλών Γάλλων, με τουλάχιστον 1,5 εκ. αφίξεις τον χρόνο), οπότε εκτός από οικονομικής σημασίας (πολυτελή καταστήματα και καζίνο δίνουν τον τόνο), η κατοχή τους είναι και θέμα γοήτρου και διεθνούς αναγνώρισης των κυβερνητικών δυνάμεων. Απαγόρευση κυκλοφορίας στο κέντρο της Τύνιδος, και ταυτόχρονη σχεδόν μεταφορά των συγκρούσεων στην περιφέρεια.

14 Γενάρη: Ο πρόεδρος Μπεν Αλί, στριμωγμένος απ’ την έκταση της εξέγερσης, αποφασίζει την απελευθέρωση των συλληφθέντων και σε κυβερνητικό ανασχεδιασμό, κάτι που δε θα αποδειχτεί ικανοποιητικό και τελικά θα εγκαταλείψει τη χώρα, καταφεύγοντας τελικά στη Τζέντα της Σαουδ. Αραβίας. Οι κατασταλτικές δυνάμεις κυριεύουν το κέντρο της πρωτεύουσας, στο οποίο όμως πλέον η κίνηση είναι μηδαμινή. Το καθεστώς έχει ξεπεραστεί κι αυτό γίνεται αντιληπτό επίσης στα ψηλότερα κλιμάκια του κράτους, όπου οι διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί αρχίζουν να ψάχνονται για το μετά. Τεράστια αντικυβερνητική διαδήλωση στην Τύνιδα (το νούμερο 10.000 συντηρητικών πηγών -New york times- αν και υψηλό για διαδηλώσεις στην Τυνησία μάλλον απέχει ακόμα απ’ το να είναι ρεαλιστικό). Πολιορκεία των κεντρικών της αστυνομίας και του υπουργείου εσωτερικών. Τάγματα θανάτου βγαίνουν παγανιά το βράδυ στο Dowar Heshr και αλλού.

15 Γενάρη: Συμμορίες αστυνομικών και κομματικών σπέρνουν τον πανικό στο κέντρο της Τύνιδας, όπου έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία. Περιφέρονται με οχήματα και λεηλατούν σπίτια, κακοποιούν και εκφοβίζουν ανθρώπους, που ζητούν βοήθεια απ’ το στρατό. Κηρύσσεται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, και στρατός και αστυνομία έχουν οδηγίες να πυροβολούν όποιον δεν συμμορφώνεται με τις οδηγίες τους. Υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Mohammed Ghannouchi, που προκηρύσσει εκλογές σε έξη μήνες, ενώ ταυτόχρονα η βασική σελίδα στο facebook “Ben Ali ουστ” που ενημερώνονταν οι εξεγερμένοι αλλάζει σε “Ghannouchi ουστ”. 13 οι νεκροί της Τύνιδας το τελευταίο 24ωρο σύμφωνα με νοσοκομειακές πηγές. Μες την αναταραχή, μια φωτιά στις φυλακές του Monastir οδήγησε στον θάνατο 43 κρατουμένων. Στις φυλακές της Mahdia, δεκάδες έπεσαν νεκροί σε απόπειρα μαζικής δραπέτευσης ενώ πολλοί αγνοούνται έκτοτε. Μέλη της οικογένειας του Μπεν Αλί την κοπάνησαν για το Παρίσι, όπου εθεάθησαν στην Disneyland. Διαδήλωση αλληλεγγύης στην εξέγερση, στο Παρίσι και στην Μασσαλία, μεσογειακό λιμάνι και τόπο κατοικίας πολλών Τυνήσιων μεταναστών. Πίσω στην Τυνησία, λεηλατούνται οι περιουσίες των μεγάλων οικογενειών του καθεστώτος.

Οι εξεγερμένοι, αρχικά αποτελούμενοι κυρίως από άνεργους πτυχιούχους (η τριτοβάθμια εκπαίδευση παίζει -όπως και στην Ελλάδα- έναν διευρυμένο ρόλο κοινωνικής κι εθνικής συνοχής, ωστόσο η αγορά εργασίας -τουρισμός, βιομηχανίες εξαγωγών στην Ευρώπη- είναι προσανατολισμένη προς ανειδίκευτο και χαμηλών απαιτήσεων εργατικό δυναμικό) και νέους φοιτητές-μαθητές, στη συνέχεια στελεχώθηκαν από χιλιάδες μικροπωλητές, εργάτες, ανέργους κι ελεύθερους επαγγελματίες, γυναίκες μόνες-χήρες, οργανώνονταν κυρίως μέσω άτυπων δικτύων (παρεών, γειτονιών, οικογενειών), καθώς και ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, έτσι ώστε καμμία οργανωμένη πολιτική δύναμη να μη μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι αντιπροσωπεύει το κίνημα, αν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα βρίσκονται υπό διαρκή αστυνομική παρενόχληση, και μόνο εκ των υστέρων προσπαθούν να καβαλήσουν το κύμα της διαμαρτυρίας, προκαλώντας ωστόσο τριγμούς στο εξουσιαστικό οικοδόμημα. Απ’ την μεριά της “διανόησης”, κανένα ενδιαφέρον για την εξέγερση δεν καταγράφηκε, ενώ αντίθετα κέρδισε την υποστήριξη μέρους των “Τυνήσιων του εξωτερικού” (ακόμα και πολλών ισλαμιστών που το είδαν ως μια ευκαιρία για επιστροφή τους στα πράγματα), και του χαμηλότερου στρατεύματος, γόνων λαϊκών οικογενειών και προοδευτικών αξιωματικών. Καθόλου τυχαία, η κοινωνική βάση του κινήματος (προλεταριάτο και υπό προλεταριοποίηση επαγγελματίες και πτυχιούχοι -στις κινητοποιήσεις σύμφωνα με τη Le Monde είναι εμφανής η παρουσία γιατρών, φαρμακοποιών, νοσοκόμων, αλλά και δασκάλων, δικηγόρων, δημοσιογράφων) βρίσκεται σε σύγκρουση με τους επίδοξους εκπροσώπους του (συνδικαλιστές ενσωματωμένοι σε κρατικά πόστα -είναι η πρώτη φορά που στόχος των ταραχών γίνεται και η UGTT, η τυνησιακή γσεε, ενσωματωμένη στο καθεστώς από την “αναπτυξιακή” δεκαετία του 1990-, επίσης μεσοαστοί των ΜΚΟ-βιτρίνων και της αντιπολίτευσης, κοινωνικά στρώματα που ταύτισαν τα συμφέροντά τους με τη βαρβαρότητα του καθεστώτος Μπεν Αλί, ελπίζοντας στη σταθερότητα που θα τραβούσε ευρωπαίους τουρίστες κι επενδύσεις, περιορισμό των ισλαμιστών και αποφυγή μιας ταραγμένης κοινωνικής ζωής όπως στη γειτονική Αλγερία που θα έθετε σε κίνδυνο την κοινωνική τους άνοδο). [Πηγή: έρευνα των Larbi Chouikha και Vincent Geisser και γαλλικός τύπος].

Στο μεταξύ, ελπίδες έχουν γεννηθεί σ’ ολόκληρο τον αραβικό κόσμο για ανατροπή των ολοκληρωτικών καθεστώτων (οι Τυνήσιοι θεωρούνταν ο πιο υποταγμένος και καρτερικός λαός απ’ τους άραβες, ωστόσο η εξέγερσή τους ήταν εκπληκτικής ταχύτητας και ριζοσπαστικοποίησης, εξαπλούμενη από πόλη σε πόλη και φτύνοντας ολόκληρο το φάσμα της πολιτικής διαμεσολάβησης απ’ την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά). Η Ιντιφάντα της Τυνησίας έδωσε πάτημα και ώθηση, απ’ το Κάιρο ως το Αμμάν της Ιορδανίας όπου και οργανώθηκαν οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις αλληλεγγύης, κι απ’ τη Bayda της Λιβύης όπου ξέσπασαν “ανεξήγητες ταραχές” στις 15 Γενάρη, μέχρι το Οράν, το Αλγέρι και το Ραμπάτ στο Μαρόκο, όπου η επικοινωνία και τα αισθήματα είναι πιο δυνατά προς τον Τυνησιακό λαό και την εξέγερσή του. Στον δυτικό κόσμο, τα περισσότερα μμε σιωπούν ή μεταδίδουν αποσπασματικές εικόνες, σερβίροντας την εξέγερση όπως κάθε άλλη φυσική καταστροφή που συμβαίνει κάπου μακριά. Η Τυνησία ως κράτος πρότυπο της δύσης, “πετυχημένο κράτος-διαφήμιση” του ΔΝΤ και σύμμαχος των ΗΠΑ “στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” κατέρρευσε.

17 Γενάρη: Μεταβατική κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” περιλαμβάνουσα από παλιά και λιγότερο εκτεθειμένα μέλη του καθεστώτος Μπεν Αλή (τα οποία, όπως ήταν αναμενόμενο κράτησαν τις θέσεις-κλειδιά, πχ του πρωθυπουργού, υπ. εξωτερικών, υπ. εσωτερικών), ηγέτες της αντιπολίτευσης, μέχρι αναγνωρίσιμους αντιφρονούντες και “μέλη της κοινωνίας των πολιτών” (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε), όπως ο blogger Slim Amamou που φυλακίστηκε τις τελευταίες μέρες πριν την πτώση, σε μια προσπάθεια ενσωμάτωσης μέρους του κινήματος. Στην απ’ έξω παραμένουν Ισλαμιστές αλλά και το τυνησιακό ΚΚΕ εργατών και η UGTT. Οξυμένα αντανακλαστικά και διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα, πολλοί τραγουδούν “μπορούμε να ζήσουμε μόνο με λίγο ψωμί και νερό, αλλά όχι με το RCD”, το κόμμα του Μπεν Αλή. Βίαια καταστολή των διαδηλώσεων. Στη λεωφόρο Μπεν Αλή της Τύνιδας (λένε ότι θα μετονομαστεί σε “Ελευθερίας”) νέοι εξεγερμένοι φωνάζουν “peur de rien” (δε φοβόμαστε τίποτα) αντιλαμβανόμενοι τους ξένους ανταποκριτές. Επιχειρήσεις του στρατού για τη σύλληψη των 6 ή 6 ελεύθερων σκοπευτών που έχουν ακροβολιστεί σε ταράτσες δημιουργώντας κλίμα φόβου. Το ίδιο σκηνικό στην Bizerte, όπου, παρά τη φυγή της αστυνομίας 2 μέρες πριν την πτώση της κυβέρνησης δε σημειώθηκαν βίαια περιστατικά, εκτός από κάποιες λεηλασίες, που κι αυτές έγιναν με λελογισμένο και συντηρητικό τρόπο. Αποτυχημένη απόπειρα μαζικής απόδρασης απ’ τις φυλακές της Mornag. Οι φυλακές του Monastir και της Mahdia είναι όμως πια ανοιχτές.

18 Γενάρη: Άγρια καταστολή διαδήλωσης χιλιάδων στην Τύνιδα. Οι αρχές υπενθυμίζουν ότι η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και η απαγόρευση συναθροίσεων ισχύει ακόμα. Πορεία 5.000 στη Sfax, οικονομικό κέντρο, και εισβολή στα γραφεία του RCD στην Tataouine από εκατοντάδες διαδηλωτές. Χιλιάδες κόσμου στους δρόμους του Sidi Bouzid, του Regueb και της Kasserine, πόλεις που πρωτοστάτησαν στις ταραχές. Πολιορκεία πολυτελών σούπερ μάρκετ στην τουριστική περιοχή της Bizerte. Τουλάχιστον 78 οι νεκροί της εξέγερσης. Πάνω από 100 οι τραυματίες.

19-20-21 Γενάρη: Η μεταβατική κυβέρνηση αντιμετωπίζει τριγμούς, η προκλητική παρουσία μελών του προηγούμενου καθεστώτος συμβάλλει σ’ αυτό. Τα μέλη της που διορίστηκαν απ’ την UGTT παραιτούνται, ενώ κατόπιν αιτήματος του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος (που προσπαθεί να ξεπλύνει τη θέση του στο 90′) το RCD του Μπεν Αλή διαγράφεται απ’ την σοσιαλιστική διεθνή (…του Γ. Παπανδρέου προεδρεύοντος). Διαδηλώσεις σε Τύνιδα, Sidi Bouzid και Sfax. “Έκλεψαν τον πλούτο μας, δε θα κλέψουν την Επανάστασή μας” γράφει το μεγάλο πανώ που κρεμάστηκε έξω απ’ το κοινοβούλιο στην Τύνιδα, φανερώνοντας την περιφρόνηση προς την νέα κυβέρνηση. Νομιμοποιούνται τρία κόμματα (Οικολόγοι, Αριστεροί Σοσιαλιστές, Εργατικό-Δημοκρατικό-Πατριωτικό Κόμμα) και ο πρόεδρος της μεταβατικής κυβέρνησης Fouad Mebazaa υπόσχεται “πλήρη ρήξη με το παρελθόν”, “διαχωρισμό κράτους-κομμάτων”, ελευθερία του τύπου και γενική αμνηστία, ενώ ξεκινά δικαστική έρευνα κατά του Μπεν Αλή και της οικογένειάς του. Οι πρεσβείες της Τυνησίας αποσύρουν φωτογραφίες και πορτραίτα του Μπεν Αλή, ενώ ο Τυνήσιος πρέσβης στην Ισπανία δηλώνει πως μια δημοκρατική Τυνησία θα μπορεί να δεχθεί και περισσότερους τουρίστους (ο τουρισμός ανέρχεται στο 6,5% του τυνησιακού ΑΕΠ, απασχολώντας 350.000 εργαζομένους). Η απαγόρευση κυκλοφορίας περιορίζεται στις βραδυνές ώρες (20:00-5:00). Εντωμεταξύ, θορυβημένος απ’ την εξέγερση ο Οίκος Moody’s υποβιβάζει την πιστοληπτική δυνατότητα της Τυνησίας σε BAA3 από BAA2.

Στους επτά ανέρχονται οι Αλγερινοί που αυτοπυρπολήθηκαν τον τελευταίο μήνα.

22-23 Γενάρη: Η αντεπανάσταση επιταχύνεται. Σύσταση “Επαναστατικού Συμβουλίου” από τρία ανεξάρτητα μέλη της μεταβατικής κυβέρνησης με διευρυμένες εξουσίες, σε διαβουλεύσεις με κόμματα, ΜΚΟ, κι εκπροσώπους της “κοινωνίας των πολιτών”. Συνεχείς διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες όλο το σαββατοκύριακο. Εμφανής παρουσία συνδικαλιστών, αριστερών, ισλαμιστών κλπ. Κατάληψη του υπουργείου εσωτερικών όπου αναρτάται μια μεγάλη εικόνα του αυτοπυρπολημένου Μωχάμετ Μπουαζίζι.

24 Γενάρη: Το πρωτοφανές ποσοστό του 100% προσεγγίζει η επ’ αόριστον απεργία των εκπαιδευτικών όλης της χώρας. Πολιορκείται η Kasbah όπου βρίσκεται το παλάτι του Μπεν Αλή και πλέον διαμένει ο πρωθυπουργός της μεταβατικής κυβέρνησης M. Ghannouchi, ενώ πυρπολείται κι ένα περιπολικό. Συγκρούσεις με την αστυνομία το πρωί της Δευτέρας έξω απ’ τα γραφεία του πρωθυπουργού.

25 Γενάρη: Μπροστά στην γενική απαξίωση της μεταβατικής κυβέρνησης, συζητιέται η αντικατάστασή της από ένα “Συμβούλιο για τη διατήρηση της Επανάστασης”, από πολιτικούς και μια “επιτροπή σοφών”. Πολύς κόσμος ξεκινά με τα πόδια απ’ τις εξεγερμένες περιοχές της Δύσης για να φτάσει στην Τύνιδα, χίλιοι έχουν ήδη κατασκηνώσει έξω απ’ το κοινοβούλιο: “Ξεκινήσαμε μια επανάσταση και τώρα ήρθαμε εδώ να την τελειώσουμε” λέει ο Nizar Faleh, εκπαιδευτικός 24 ετών σε δημοσιογράφο της Le Monde. Ο στρατός βρίσκεται σε επιφυλακή για το πολιτικό κενό εξουσίας, σύμφωνα με τον αρχηγό ΓΕΣ.Γενική απεργία στη Sfax, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Καταγγελίες για κακοποιήσεις από ασφαλήτες και για βία στις φυλακές από συγγενείς κρατουμένων.

Δυναμικές αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις της Αιγύπτου (αναλυτικά). Τουλάχιστον 6 νεκροί (μεταξύ τους ένας μπάτσος) και πάνω από 1.000 συλλήψεις. Μπλοκάρισμα των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter) και των κινητών, και έντονη παρουσία ρουφιάνων (λέγεται πως το καθεστώς ξαμόλυσε 100.000 άτομα για τον λόγο αυτό, ενώ ο αριθμός των “επίσημων” μπάτσων που κινητοποιήθηκαν προσεγγίζει τις 30.000). (λινκ)

26 Γενάρη: Σε 11.026 υπολογίζονται οι δραπέτες από τις τυνησιακές φυλακές απ’ την πτώση του καθεστώτος Μπεν Αλή μέχρι σήμερα. Μετά από έκκληση του υπουργού δικαιοσύνης για προνομιούχο οικειοθελή επιστροφή, 1.532 κρατούμενοι επέστρεψαν στα κελιά. Η Τυνησία είχε πάνω από 31.000 φυλακισμένους σ’ έναν πληθυσμό που μόλις ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια. Διαδηλώσεις 5-6.000 εν αναμονεί του κυβερνητικού ανασχηματισμού, με συμπλοκές έξω απ’ το υπουργικό συμβούλιο στη Τύνιδα και στη Sfax. Εκδίδεται διεθνές ένταλμα σύλληψης κατά του Μπεν Αλή, με πρωτοβουλία της μεταβατικής κυβέρνησης προκειμένου να εξευμενιστεί ο λαός, και να ξεπλύνει τις σχέσεις συνέχειας του καθεστώτος ακόμη και σ’ επίπεδο προσώπων (πχ στα υπουργεία εσωτερικών, εξωτερικών, άμυνας κλπ). “Αυτονομημένοι” μπάτσοι πιστοί στο παλιό καθεστώς επιτίθενται στα γραφεία της UGTT σε Sousse, Gafsa και El Kef. “Μη-κυβερνητικές” συγκεντρώσεις υποκινούμενες απ’ την κυβέρνηση, υπέρ της υπευθυνότητας, της επιστροφής στην εργασία και την ομαλότητα. Περιφερειακή γενική απεργία σε 5 μεγάλες πόλεις (Sfax, Sidi Bouzid κ.α.). Συνεχίζεται η κατασκήνωση-πολιορκεία έξω απ’ το κοινοβούλιο, πολύς κόσμος φέρνει γάλα και τρόφιμα, ενώ αρκετοί έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας -τουλάχιστον ένας έχει ράψει το στόμα του.

Στην απέναντι όχθη της Μεσογείου, συμπλοκές μεταξύ αμπελουργών και μπάτσων στο Μονπελιέ και την Μασσαλία (μια ωραία φωτό), μετά από δίκη καλλιεργητή για τη δυναμική διαδήλωση της 25/11/10, που ξέσπασε σε συγκρούσεις με τα γαλλικά ΜΑΤ στην Μασσαλία. Αρκετές δράσεις αλληλεγγύης στην τυνησιακή εξέγερση λαμβάνουν χώρα στη Γαλλία κ.α.

27 Γενάρη: Διαδηλώσεις χιλιάδων στο Sidi Bouzid και στην Τύνιδα ενάντια στην μεταβατική κυβέρνηση.

Διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων στην Υεμένη, ενάντια στο καθεστώς του επί 23 χρόνια προέδρου Ali Abdullah Saleh.

28 Γενάρη: Τρεις απ’ τους απεργούς πείνας έξω απ’ το κοινοβούλιο εισάγονται στο νοσοκομείο. 12 νέοι υπουργοί στην ανασχηματισμένη μεταβατική κυβέρνηση, ενώ η UGTT φαίνεται να μην αναγνωρίζει ούτε το νέο κυβερνητικό σχήμα.

3-4.000 διαδηλώνουν για τρίτη συνεχόμενη Παρασκευή (μετά την προσευχή-τα τζαμιά είναι οι μόνοι χώροι νόμιμης συνάθροισης, συζήτησης κλπ) ενάντια στην ακρίβεια και το καθεστώς, σύμφωνα με το Aljazeera, σε διάφορες πόλεις της Ιορδανίας. Στις διαδηλώσεις συμμετέχει η ισλαμιστική αντιπολίτευση, αριστερές οργανώσεις και συνδικάτα.

Ορισμένες επιπλέον σημειώσεις:

1. Μέσα σε μια δεκαετία, η οικογένεια και οι κουμπαριές του Μπεν Αλή, είχαν συγκεντρώσει το 40% των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και το 60% του ΑΕΠ. Το σύνολο των επιχειρήσεων αυτών τίθενται τώρα υπό κρατική διαχείριση.

2. Απ’ την ανάδειξη του στρατού ως διαχειριστή της κατάστασης, οι πολιτοφυλακές κατοίκων (φωτό) που σχηματίστηκαν αυθόρμητα στις γειτονιές για να αντιμετωπιστούν οι παρακρατικές επιθέσεις διαλύθηκαν μετά από εντολή των στρατιωτικών. Ωστόσο, παραμένει μια αλλαγή στις σχέσεις σε επίπεδο γειτονιάς, απ’ το ένα γειά, σε κοινά τραπέζια, καθημερινές συζητήσεις κλπ. Στην Τυνησία πάντως ο στρατός δεν είναι τόσο ισχυρός όσο στην Αίγυπτο (μόλις 50.000 στρατιώτες για 220.000 μπάτσους, ο ίδιος ο Μπεν Αλή προήλθε μέσα απ’ τις τάξεις της στρατιωτικής ιεραρχίας, και προφανώς γνώριζε την ισχύ της, οπότε και την αποδυνάμωσε σταδιακά).

3. 28 πολιτικοί σχηματισμοί έχουν προκύψει τις τελευταίες μέρες, οι περισσότεροι βρίσκονταν σε χειμερία νάρκη στο καθεστώς Μπεν Αλή, και όλοι τους μιλούν στο όνομα της εξέγερσης. Η κρατική τηλεόραση δίνει καθημερινά βήμα σ’ αυτούς τους πολιτικούς. Ωστόσο, ο κόσμος διατηρεί τα αντανακλαστικά του, είναι διάχυτη η αντίληψη ότι “θέλουν να μας κλέψουν την εξέγερση μέσα απ’ τα χέρια μας”. Όλα αυτά τα κόμματα σήμερα, απ’ τα ισλαμιστικά μέχρι τα αριστερά έχουν τεθεί πίσω απ’ την ομπρέλλα της UGTT, η οποία ήδη απ’ το καθεστώς Μπεν Αλή υπήρξε το σταθερό κομμάτι του κρατικού μηχανισμού που είχε αναλάβει την ενσωμάτωση και την καταστολή σε συνδικαλιστικό επίπεδο του τυνησιακού προλεταριάτου.

4. Όσον αφορά το ρόλο της UGTT στη συγκεκριμένη φάση, αρκεί να παραθέσουμε τις δηλώσεις του Mouldi Jandoubli, εκτελεστικού μέλους της κεντρικής επιτροπής της στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (με τα διαπιστευτήρια πλέον “οργανωτή της εξέγερσης”): “Υπάρχει εκεί μια κυβέρνηση. Η οικονομία πρέπει να ξανατεθεί σε κίνηση, οι άνθρωποι να ξαναγυρίσουν στη δουλειά“.

5. Ο ρόλος της ισλαμικής αντιπολίτευσης παραμένει περιθωριακός (η Τυνησία είναι άλλωστε η πιο “κοσμική” απ’ τις αραβικές χώρες). Στο ξέσπασμα και την ανάπτυξη της εξέγερσης οι ισλαμιστές ήταν απόντες, ενώ μόλις με την πτώση του Μπεν Αλή προσπάθησαν να εμφανιστούν ως μια κινητοποιός δύναμη, κάτι που δεν τράβηξε. Πλέον προσπαθούν να διεισδύσουν σε γειτονιές της πρωτεύουσας πίσω με σκιώδη τρόπο, πίσω από διάφορες τοπικές πρωτοβουλίες.

29 Γενάρη: Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις, συγκρούσεις στην Kasbah, εκκένωση του χώρου γύρω απ’ το προεδρικό μέγαρο απ’ τους μπάτσους.

 

Πηγή: http://dndf.org/ & Jura libertaire

))(())((

Α Λ Γ Ε Ρ Ι Α

Από τη Δευτέρα 3 Ιανουαρίου, η χώρα κυριεύεται από ένα κλίμα ανησυχίας με αφορμή την αιφνίδια άνοδο των τιμών των βασικών αγαθών (αλεύρι, σιτηρά, γάλα, ζάχαρη, λάδι, πετρέλαιο κλπ), μετά από έναν χρόνο δυσφορίας για τη διαφθορά και τα αμέτρητα σκάνδαλα σχετικά με δημόσια έργα. Ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, που ήδη μαστίζονται από  διογκωμένη ανεργία, η οργή είναι έκδηλη. Όλον τον Δεκέμβρη, διάφορα επεισόδια είχαν συμβεί μεταξύ νεολαίων και αστυνομικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα δεκάδες συλλήψεις και τον τραυματισμό 52 αστυνομικών.

Το ίδιο βράδυ άγριες διαδηλώσεις ξεσπούν σε Fuka (Tipaza) και Staouéli (Αλγέρι). Η συνέχεια εκτυλίσσεται πάνω σε δυο βασικά στοιχεία της αλγερινής νεολαίας, την ταχύτατη κυκλοφορία φημών, σε ένα καθεστώς ελέγχου της πληροφορίας από την κρατική και θρησκευτική ιεραρχία, αλλά και μιας αγωνιστικής άμιλλας, ανάλογης με αυτήν των πυρπολητών οχημάτων στα γαλλικά προάστεια.

Τρίτη 4 Γενάρη: Μια φήμη εξαπλώνεται στη γειτονιά των Trois Horloges και Jean Jaurès στο Bab el Oued. H αστυνομία θα επέδραμε σε μια επιχείρηση-σκούπα ενάντια στους πλανώδιους μικροπωλητές που καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια. Το κύριο θέμα των καθημερινών συζητήσεων είναι η χθεσινοβραδυνές ταραχές. Ο ζόφος της οικονομικής ύφεσης και η αίσθηση υφαρπαγής του μέλλοντος των νέων μέσω της καταχρέωσης της χώρας, δίνουν στις ταραχές ένα γενικευμένο αίσθημα απελευθέρωσης, απρόβλεπτο κι εκκρηκτικό.  Χάρη στην απουσία νόμιμων, θεσμικών οδών πολιτικής διαπραγμάτευσης, οι εξεγέρσεις έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, το μόνο μέσο για την υποστήριξη διεκδικήσεων των φτωχώτερων κοινωνικών στρωμμάτων. Προς το παρόν, οι αρχές προσποιούνται πως δεν υπάρχουν ταραχές, ενώ ο πρωθυπουργός σιωπά.

Τετάρτη 5 Γενάρη: Χωρίς κάποια συγκεκριμένη αφορμή, γύρω στις 19:30, νεολαίοι από γειτονιές του Bab el Oued (Triolet, Trois Horloges, Carrière και 5ο διαμέρισμα) καταλαμβάνουν τους δρόμους και πυρπολούν το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Μικρές ομάδες κυρίως νέων, κινούνται στους δρόμους φωνάζοντας αντικυβερνητικά συνθήματα, ενώ η αστυνομία παρακινεί τους καταστηματάρχες να κλείσουν. Καταστρέφονται στάσεις λεωφορείων, οδικά σήματα, δυο πολυκαταστήματα, μια έκθεση αυτοκινήτων Renault κι ένας αστυνομικός σταθμός.

Η εξέγερση του Bab el Oued εξαπλώνεται από γειτονιά σε γειτονιά, καταλαμβάνοντας τα δυτικά της πρωτεύουσας. Μπλόκα και επιθέσεις στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Αποκλεισμός της περιοχής από την αστυνομία. Συγκρούσεις διαδηλωτών με αστυνομικές δυνάμεις στο Belcourt του Αλγεριού. Θα γίνει ευρεία χρήση μολότωφ κρατώντας τις οδομαχίες επί 16 ώρες, ενώ οι γενειοφόροι ισλαμιστές είναι εμφανώς απόντες. Εκτός απ’ την αστυνομία δεν πλήττονται άλλοι στόχοι, αυτό θα συμβεί την Πέμπτη οπότε και λεηλατούνται τα μαγαζιά της γειτονιάς.

Μπλόκα και ταραχές στο Ain Benian. Επιθέσεις σε ένα ταχυδρομίο, και πολυκαταστήματα στο Bachdjerrah. Κλίμα έντασης σε διάφορες πόλεις, μπλόκα σε δρόμους και συμπλοκές με αστυνομικούς. Οι ταραχές εξαπλώνονται στα λαϊκά προάστεια του Αλγεριού, αλλά και σε άλλες πόλεις και χωριά (Bab el oued, Cheraga, Bachedjerrah, Birkhadem,Zeralda, Bordj el Kiffan).

“Ακρίβεια της ζωής, αναξιοπρεπής στέγαση, ανεργία, ναρκωτικά και περιθωριοποίηση” θίγονται στα συνθήματα της εξέγερσης στις συνοικίες του Οράν, όπου οι λιμενεργάτες κατεβαίνουν σε άγρια απεργία, όπως και οι συνάδελφοί τους στο Αλγέρι (1.100 εργαζόμενοι), παραλύοντας τη θαλάσσια κυκλοφορία της χώρας. Στο προάστειο Baraki του Αλγεριού, 10χρονα και 12χρονα παιδιά αφήνουν το σχολείο για να κατεβούν στο δρόμο ενάντια στις συνθήκες εκπαίδευσης και διαβίωσης.

Τεράστιες κινητοποιήσεις στο Οράν (οδοφράγματα, λεηλασίες κρατικών κτιρίων), Bab el Oued (χρήση πραγματικών πυρών απ’ την αστυνομία), Rais Hamidou, Cheraga, Belouizdad, Bachdjarah, Kouba, όπου εκδηλώνονται συγκρούσεις με την αστυνομία από νεολαίους με λοστούς και πέτρες, οδοφράγματα, πορείες.

Πέμπτη 6 Γενάρη: Η περιοχή Belouizdad του Αλγερίου καταλαμβάνεται από εξεγερμένους νεολαίους. Οδοφράγματα από καμμένα λάστιχα και σκουπίδια. Συγκρούσεις στο Moulin και στο El Biar, δακρυγόνα και πυροβολισμοί σε Hydra, Bab el Hamiz και Ezzouar. Οδοφράγματα σε Ain Benian και Rais Hamidou. Πυρπολημένα κτίρια στο Bab el Oued και κλεισμένοι δρόμοι. Σύμφωνα με αναφορές αυτοπτών μαρτύρων, η αστυνομία αποφεύγει, στο μέτρο του δυνατού, την άμεση αντιπαράθεση με τους εξεγερμένους. Καλέσματα για ειρηνικές διαδηλώσεις την Παρασκευή μετά την προσευχή, και το Σάββατο 8 Γενάρη. Στις λαϊκές γειτονιές του Αλγερίου (Cheraga, Ain Benian, Staoueli κα) ο έλεγχος των δρόμων εναλλάσσεται μεταξύ εξεγερμένων και αστυνομικών δυνάμεων, και οι εχθροπραξίες αναζωπυρώνουν ανά πάσα στιγμή. Στην Tazmalt, σπάζονται τα γραφεία της εφορίας, της εταιρίας γκαζιού, τα δικαστήρια, και λεηλατείται η τοπική βιβλιοθήκη, σε μια επανάληψη του modus operandi των ταραχών του 2001. Έγινε μια απόπειρα καταστροφής του ταχυδρομείου που εμποδίστηκε από μέρος των διαδηλωτών προβάλλοντας ότι αυτή η δομή εξυπηρετεί τους πολίτες κι όχι την εξουσία.

Ταραχές ξεσπούν και στο Bordj El Kiffan, ενώ στο κέντρο η αστυνομία προτρέπει τους οδηγους σε παρακάμψεις και καταστηματάρχες να κλείσουν τα μαγαζιά τους, καθώς πλησιάζει η πορεία απ’ το Bab el Oued. Προειδοποιητικά πυρά και άγρια καταστολή. Το απόγευμα, οι περισσότερες επιχειρήσεις του Αλγερίου έχουν κατεβάσει ρολλά. Μια σαραντάρα εξεγερμένων κρατώντας ξύλα και σπαθιά επιτέθηκαν σε καταστήματα της κυριλέ γειτονιάς του El Biar, λεηλάτησαν ένα εστιατόρειο κι ένα κοσμηματοπωλείο, ενώ προπηλακίσαν και δημοσιογράφους. Βαριά οπλισμένη αστυνομία στη γειτονιά της Bab el Oued. Μπλόκα στο εθνικό δίκτυο στη Καμπύλη. Ταραχές στο Οράν. Λαϊκές εξεγέρσεις σε Bejaia, Tazmalt (επίθεση στα δικαστήρια, την εφορία, την έδρα της εταιρίας γκαζιού και λεηλασία τους), Ighzer, Amokrane, Akbou (επίθεση στα δικαστήρια και σε αστυνομικές δυνάμεις) και αποκλεισμοί δρόμων. Ouzellaguen (επίθεση στο αστυνομικό τμήμα), Tichy (δικαστήρια και εταιρία γκαζιού κατεστραμμένα), Bordj Bou Arreridj, Bouira, Ahnif, Noumerdes, Ain Defla (οδοφράγματα), Khemis Miliana (επιθέσεις σε κρατικά κτίρια), Bordj el Kiffan, Hamiz, Dergan, Bab Ezzouar (επίθεση στο εμπορικό κέντρο), Bab el Oued (διαρκείς οδομαχίες), Bainem, Belouizdad, Sidi Yahia, El Madania, El Biar με καταστροφές καταστημάτων και λεηλασίες. Απόπειρα επίθεσης στο υπουργείο νεολαίας και αθλητισμού. El Harrach (επίθεση στο δημαρχείο και κατάληψη του εθνικού οδικού δικτύου), Dar el Afia (φωτιά σ’ ένα λεωφορείο), Setif, Souk Ahras (συγκρούσεις με ασφαλίτες), Tiaret και αλλού.

Παρασκευή 7 Γενάρη: Πρώτος νεκρός μεταξύ των εξεγερμένων, ο 18χρονός Azzedine Labz, μετά από επίθεση αστυνομικών δυνάμεων στην M’Sila, 300 χμ νότια του Αλγερίου. Ένας μπάτσος πυροβόλησε απευθείας εναντίον διαδηλωτών που είχαν καταλάβει τα ταχυδρομεία και το δημαρχείο, τραυματίζοντας τρεις και ρίχνοντας νεκρό τον νεαρό Azzedine. Οι συγκρούσεις συνεχίζονται στο Αλγέρι, στις Annaba, Oran, Msila, Laghouat, Mostaganem, Setif και Καμπύλη. Καταστροφές, λεηλασίες και εμπρησμοί κρατικών κτιρίων.

Ταραχές με τρεις αστυνομικούς τραυματίες στην Biskra, στην παραγκούπολη του El Tabeg Kalb. Ταραχές στο Bechar, στο Bordj Bou Arreridj (κατάληψη των κεντρικών οδών και καταστροφή του δημαρχείου, τραπεζών, εταιριών τηλεπικοινωνιών, εφορίας, ραδιοφωνικού σταθμού). στο Bourmendes (λεηλασία κτιρίων και τοπικών υπηρεσιών), στο Figuier (οδοφράγματα από καιγόμενα λάστιχα και κυβόλιθους), στο Αλγέρι (συγκρούσεις με την αστυνομία), στο Belouizdad (συγκρούσεις), στην Ταγγέρη (συγκρούσεις και εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων), στο Bab el Oued (όπου πολίτες και “πολίτες” με λοστούς θα κυνηγήσουν διαδηλωτές), στο El  Harrach (λεηλατείται σουπερμάρκετ), στο Bab Ezzouar (επίθεση εξεγερμένων στο εμπορικό κέντρο, αστυνομική φρουρά έξω απ’ τα κρατικά κτίρια), στο Bordj el Bahri (επίθεση σ’ ένα εργοστάσιο, ένα γυμνάσιο, κι έναν ραδιοφωνικό σταθμό). Στο Hamiz, μπλοκάρεται η κύρια οδός, αναζωπύρωση των συγκρούσεων στο Ain Taya, Bordj El Kiffan, Bordj El Bahri, Laghouat (μετά την προσευχή, νέοι επιτίθενται σε καταστήματα και στο δικαστήριο της πόλης), Mostaganem, Oum Bouaghi (πυρπόληση δικαστηρίου και εταιρίας γκαζιού), Tizi-Ouzou (επίθεση στα γραφεία της Air Algérie), κλίμα έντασης και σε μικρότερες πόλεις. Σοβαρές ταραχές επαναλαμβάνονται στην Καμπύλη πρώτη φορά από την άνοιξη του 2001 οπότε και σκοτώθηκαν 120 άνθρωποι. Σπασμένες στάσεις, φανοστάτες και σήματα, βανδαλισμοί σε γραφεία εταιριών και δημόσιων υπηρεσιών. Οι εξεγερμένοι επιτίθενται και αποσύρονται στις γειτονιές τους, εμπλέκοντας τις δυνάμεις της αστυνομίας σ’ ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι σύμφωνα με τα μμε.

Δεύτερος νεκρός διαδηλωτής, στο Ain El Hedjal της M’Sila, υπέκυψε στα τραύματά του από αστυνομικά πυρά. Ένας ακόμη (τρίτος συνολικά), 32 ετών σκοτώθηκε σε διαδήλωση στην Bousmail της Tipaza, όταν η αστυνομία επιτέθηκε στους εξεγερμένους.

Το βράδυ, συγκρούσεις μεταξύ εκατοντάδων διαδηλωτών και αλγερινών ΜΑΤ ξεσπούν στην Bouira, σπάζοντας τα γραφεία της Société générale. Η αστυνομία κατακλύζει την περιοχή ενώ κάνει και χρήση πραγματικών πυρών. 2 αστυνομικοί βαριά τραυματίες, ενώ οι δρόμοι μένουν κλειστοί για ώρες.

Η αστυνομία θέτει ως στόχο τον έλεγχο των κεντρικών δρόμων, καθώς στις γειτονιές και τις παραγκουπόλεις καταφέρνει να εισχωρήσει μόνο με την υποστήριξη δακρυγόνων, για να δεχτεί άγριους λιθοβολισμούς ακόμα και από μπαλκόνια σπιτιών.

Μια μαρτυρία απ’ τις ταραχές στην Akbou (Καμπύλη) – 6 Γενάρη

Ρεπορταζ απ’ την καρδιά μιας ταραχής: “Βλέπεις δεν έχω παρά μόνο το μπαλωμένο παντελόνι μου. Δεν έχω τίποτα να περιμένω απ’ την εξουσία…

Το δικαστήριο της Akbou, η έδρα της Sonelgaz (εθνική εταιρία ηλεκτρισμού και γκαζιού), η τοπική εταιρία ύδρευσης και το αστυνομικό τμήμα της πόλης. Ιδού οι στόχοι που έπληξαν χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές την Πέμπτη 6 Γενάρη στην Akbou, παραδοσιακά πόλη σύμβολο, ένα καζάνι που βράζει από άποψη πολιτικής δραστηριότητας και ταυτόχρονα οικονομική και πολιτική πρωτεύουσα του Άνω Soummam. Ρεπορταζ του ειδικού απεσταλμένου μας.

Πως ήταν; Κατά την άφιξή μας στην Akbou περίπου στις 16:00, το λιγότερο δυο χιλιάδες νεαρών διαδηλωτών πολιόρκησαν το δικαστήριο. Προσόψεις και παράθυρα πετροβολήθηκαν και βόμβες μολότωφ προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στο κτίριο. Στο εσωτερικό του όσο και στην οροφή, ελάχιστοι αστυνομικοί των ΜΑΤ παρέμειναν να υπερασπιστούν τον θεσμό των δικαστηρίων. Που και που, βγαίνουν στα παράθυρα για να ρίξουν ένα δακρυγόνο κατά των διαδηλωτών που τους πολιορκούν, ενώ διασκορπίζονται γρήγορα πριν επιστρέψει το πλήθος με την ίδια ορμή. Οπλισμένοι με μπουκάλια μπύρας γεμάτα βενζίνη και με μπάζα, οι νεαροί ταραξίες πολιορκούν συστηματικά το δικαστήριο. Εναλλάσσονται, σε τουλάχιστον τρία μέτωπα που έχουν ανοίξει. Η κύρια είσοδος, ο γύρω τοίχος και το πίσω μέρος του κτιρίου. Οι διαδηλωτές έχουν επικεντρωθεί κυρίως σ’ αυτά τα τρία μέτωπα.

Στην πρώτη γραμμή είναι, σε γενικές γραμμές, μια εκατοστή άτομα που αναλαμβάνουν εκ περιτροπής σε τακτά χρονικά διαστήματα. Το μεγαλύτερο μέρος της μικρής στρατιάς μένει πίσω. Εκατοντάδες άνθρωποι που προσπαθούν να ξαναβρούν την ανάσα τους από τα δακρυγόνα, ή να φέρουν “πυρομαχικά”. Κομμάτια των σπασμένων πεζοδρομίων περνούν από χέρι σε χέρι μεταξύ φίλων. Οι επιφορτισμένοι με τον ανεφοδιασμό του “πεζικού” με κοκτέηλ μολότωφ και με πέτρες σχηματίζουν μια δεύτερη γραμμή. Φιάλες ξυδιού μοιράζονται.

Οι διαδηλωτές σκίζουν με τα χέρια τους κομμάτια απ’ τα ρούχα τους, εμποτίζοντάς τα στο πολύτιμο υγρό (ξύδι) και τα επιθέτουν στα πρόσωπά τους, προσπαθώντας να αντισταθμίσουν τις συνέπειες των δακρυγόνων, και να καταφέρουν να αναπνεύσουν πιο καθαρά.

“Βλέπεις δεν έχω παρά μόνο το μπαλωμένο παντελόνι μου. Δεν έχω τίποτα να περιμένω απ’ αυτήν την εξουσία των μ…” μου λέει ένας νεαρός ταραχοποιός, το πολύ είκοσι χρονών. Εντόπισε τον δημοσιογράφο παρά την τόση προσπάθεια να κρυφτώ μαζί με την φωτογραφική πίσω απ’ το δάχτυλό μου. Πράγματι, το παντελόνι του είναι ένα παλιό πρόχειρο αδιάβροχο, με πολλές μεταγενέστερες ραφές.

Ένα ικανό μέρος των ταραξιών αποσπάστηκε πιο μακρυά για να επιτεθεί στο αστυνομικό τμήμα, που γειτνιάζει με το νοσοκομείο της πόλης. Το μικρό ταχυδρομείο που είναι δίπλα στο δικαστήριο είναι εντελώς κατεστραμμένο, Χαρτιά, φάκελοι κι επιταγές ριγμένα παντού στο έδαφος. Οι εξεγερμένοι έσπασαν τη σιδερόπορτα για να αποκτήσουν πρόσβαση σ’ αυτό. Πριν λίγο έφτασαν τα νέα, ότι η έδρα της Sonelgaz λεηλατήθηκε και πυρπολήθηκε. Πηγαίνουμε πίσω προς το ξενοδοχείο για να επαληθεύσουμε τις πληροφορίες.

Πράγματι, οι τοίχοι είναι κατάμαυροι, αλλά ο τόπος ερημιά. Επιστρέφουμε στην νέα πόλη, ένα πλήθος προσελκύει την προσοχή μας. Οι διαδηλωτές λεηλάτησαν τα γραφεία του διοικητικού συμβουλίου της εταιρίας ύδρευσης, που βρίσκεται κοντά στον σταθμό των λεωφορείων. Το έδαφος είναι γεμάτο χαρτιά. Έχει ήδη αρχίσει να σκοτεινιάζει. Ο όχλος των νέων περιφέρεται στην πόλη που παραδίδεται στους ταραχοποιούς.

Οι φήμες για την άφιξη ενισχύσεων της αστυνομίας είναι όλο και πιο ακριβείς. Μια διμοιρία από τεθωρακισμένα ξεκίνησαν απ’ την πόλη του El Kseur προς την Akbou. Είναι τα Moustache, τα περίφημα τεθωρακισμένα για τις διαδηλώσεις, που ανοίγουν τις εθνικές παρελάσεις. Οι νεαροί ταραχοποιοί της Akbou προετοιμάζονται για μια μακριά νύχτα συγκρούσεων, τη στιγμή που στην Tazmalt, μια γειτονική πόλη, στήνουν τα πρώτα οδοφράγματα.

Εκατοντάδες άνθρωποι έχουν πάρει τον έλεγχο της πόλης το βράδυ, όταν τα ΜΑΤ προσπαθούν να κερδίσουν το χαμένο έδαφος, κάνοντας χρήση δακρυγόνων, ενώ ελαστικά καίγονται σε διάφορους δρόμους της πόλης από τους διαδηλωτές.

Μια οξύτατη στιγμή έντασης δημιουργήθηκε το πρωί της Πέμπτης στην πόλη της Akboυ, πρωτεύουσα της Άνω Soummam και πολιτικό και οικονομικό σταυροδρόμι της περιοχής. Η αραιή κίνηση στον αυτοκινητόδρομο RN26, έναν πολυσύχναστο άξονα 24 ώρες το 24ωρο, και η έλλειψη των μεταφορικών φορτηγών προοιώνιζε σαφώς ότι η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που γνώριζε η Akbou θα έδινε σύντομα τα σημάδια μιας ταραχής.

Έτσι, μέχρι το πρωί, εκατοντάδες νεολαίοι οργάνωσαν μια αυθόρμητη διαδήλωση ενάντια στην ακρίβεια, στήνοντας πολλά πρόχειρα οδοφράγματα στο διάβα της, και βάζοντας φωτιά σε λάστιχα αυτοκινήτων. Συγκεντρώθηκαν στο σταυροδρόμι γνωστό ως “Patte d’oie”, όχι μακρυά απ’ το κοινοτικό πάρκο, οι νέοι που είχαν ξεκινήσει τη διαδήλωση αυτή είχαν κλείσει την εθνική οδό πίσω τους με ογκόλιθους, κλαριά δένδρων και διάφορα αντικείμενα.

Φτάνοντας στο σταυροδρόμι της Guendouza, η πορεία πήρε τον δρόμο προς την παλιά πόλη, περνώντας απ’ τον κυκλικό κόμβο στο σημείο του Λυκείου Haroun Mohamed. Οι διαδηλωτές, που στο μεταξύ είχαν μείνει μόνο μια χούφτα απ’ τους αρχικούς, άρχισαν να γίνονται όλο και περισσότεροι, καθώς ενώθηκαν με τους νέους που άραζαν κατά μήκος του πεζοδρόμου. Σημειωτέον ότι όλα τα συνθήματα που φώναζαν οι διαδηλωτές αφορούσαν το υψηλό κόστος διαβίωσης και την πρόσφατη αύξηση στις τιμές των περισσοτέρων προϊόντων διατροφής.

Ενώ κατά τη διάρκεια της Τετάρτης, πολλά φράγματα της αστυνομίας και της χωροφυλακής είχαν στηθεί σε διάφορα σημεία της RN26, απ’ την Akbou ως την Bejaia, αξιοσημείωτο είναι ότι οι δυνάμεις ασφαλείας παρακολουθούσαν διακριτικά τους διαδηλωτές από απόσταση με πολιτικά.

Η εθνική οδός RN26 αποκόπηκε απ’ την κυκλοφορία σε αρκετά σημεία, μεταξύ άλλων και διασταυρώσεις, όπως της Taharacht και της Guendouza. Ακριβώς όπως είχε αποκοπεί την περασμένη Τρίτη στην Tazmalt από νεαρούς φοιτητές του Αθηναίου Mellikeche που διαδήλωναν ενάντια στην αύξηση των τιμών που έπλητε τις σχολικές μεταφορές.

Νωρίς το απόγευμα, άρχισαν να σχηματίζονται ουρές αυτοκινήτων στα βενζινάδικα, φοβούμενοι ένα αβέβαιο μέλλον, πολλοί οδηγοί έσπευσαν για ανεφοδιασμό καυσίμων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που λάβαμε πριν λίγα λεπτά, από πολλούς πολίτες της Akbou, τα σχολεία έχουν αρχίσει  να εκκενώνονται, ενώ ο κόμβος στο λύκειο Haroun, είναι κλειστός για την κυκλοφορία κοντά στο νοσοκομείο, από οδοφράγματα, με δεκάδες καιόμενα λάστιχα.

Arezki Said
Πηγή: http://juralibertaire.over-blog.com/

Περισσότερες πληροφορίες (γαλλικα): http://www.algeria-watch.org/

Κυριακή 9 Γενάρη: Ένας μπάτσος χάνει τη ζωή του όταν το περιπολικό όπου επέβαινε γίνεται στόχος διαδηλωτών με μολότωφ. Είναι ο πρώτος νεκρός απ’ την μεριά των δυνάμεων της τάξης. Ως τώρα 4 διαδηλωτές έχουν δολοφονηθεί απ’ την αστυνομία και πάνω από 100 έχουν τραυματιστεί σοβαρά. Σε 763 ανεβάζει η αστυνομία τους δικούς της τραυματίες. Στο Οράν, φέρνονται στα δικαστήρια 135 συλληφθέντες διαδηλωτές, ενώ το κτίριο της ασφάλειας πολιορκείται από συγγενείς τους κι άλλους εξεγερμένους. Δεκάδες συλληθέντες στο Relizane, στο Sidi Bel-Abbes, στη Saida, το Bechar, Tlemcen, Annaba, Constantine και αλλού, αντιμετωπίζουν τεράστιες ποινές για κλοπές, καταστροφή κρατικής περιουσίας, παράνομη συνάθροιση κ.α. Απεργία πείνας ξεσπά στις φυλακές της Khemis Miliana. Παρεμπόδιση της πρόσβασης στο διαδίκτυο, με τεράστιες καθυστερήσεις και προβλήματα σε facebook, twitter, youtube, dailymotion και άλλες ιστοσελίδες.

Δευτέρα 10 Γενάρη: Ταραχές στο Bachdjerrah μετά από συλληψη πλανόδιου μικροπωλητή, ένας αστυνομικός μαχαιρώνεται από το πλήθος. Οι μπάτσοι εκδιώχνονται με πέτρες και μπουκάλια. Βανδαλισμοί και πυρπολήσεις κρατικών κτιρίων στην ήσυχη λουτρόπολη Hammam Bou-Hadjar. Η αστυνομία ξεκινά το κυνήγι των νέων εξεγερμένων με επικηρύξεις και μαζικές προσαγωγές σε κάθε πόλη και κάθε χωριό που εκδηλώθηκαν ταραχές.

16 Γενάρη: Ξεδίπλωμα της καταστολής, κακοποιήσεις, συλλήψεις και τουλάχιστον 6 αυτοπυρπολήσεις απεγνωσμένων σε διαφορετικά μέρη.

~

Βλ. επίσης: 

Ταραχές σε Τυνησία και Αλγερία, 1/2011

Ταραχές στην Αίγυπτο, 1/2011 & Εγχειρίδιο της εξέγερσης

H αναταραχή στον αραβικό κόσμο, χρονολόγιο Γενάρη-Φλεβάρη 2011

Γιορτή της Φωτιάς στην Τεχεράνη, Ιράν 15/03/2011

Στρατηγική της εξέγερσης και της πολιορκίας της Μισράτα, Λιβύη 4/4/2011

Η Βεγγάζη ξυπνά, ο λαός της μαρτυρά, Λιβύη 8/4/2011

Μισράτα: συνάντηση μ’ έναν οπλοποιό κι έναν μανάβη, Λιβύη 12/4/2011

Εξεγερσιακές τεχνικές από την Μισράτα, Λιβύη 12/4/2011

“Υγρό και μαύρο”: Νέα από Βεγγάζη, Λιβύη,  14/4/2011

Ενημέρωση από Μισράτα, 15/4/2011

Για τον τραυματισμό ενός απ’ τους συντρόφους-ανταποκριτές στην Μισράτα, 26/4/2011

Ο Καντάφι δε θα τολμήσει…: Νέα από Λιβύη, 7/5/2011